eikona 5   pera apo ta palia asimiaΒρήκε Τα Παλιά Ασήμια η Έλσα, έκανε Μία Προσευχή για τα Παλιά Ασήμια στον τόπο καταγωγής της, στο αρχοντικό των προπατόρων της και έφτασε η ώρα να πάει λίγο πιο Πέρα από τα Παλιά Ασήμια … Το ταξίδι ολοκληρώθηκε, οι πρωταγωνιστές είπαν την ιστορία τους και απελευθερώθηκαν… και μαζί με αυτούς απελευθερώθηκε και η Έλσα …


Πέρα πλέον από τα Παλιά Ασήμια υπάρχουν οι τραγικές συνέπειες των συγκλονιστικών γεγονότων της ιστορίας στις ζωές της Σεβαστής, του Έλμερ, του Όμερ, του Ιορδάνη, του Αποστόλη, του Ιωσήφ, της Κιμάτης – Πολυτίμης και όλων αυτών που πλαισίωναν με τον έναν ή τον άλλον τρόπο την οικογένεια Χατζηαβράμογλου. Με την γραφή της η κυρία Κόντζογλου μεταφέρει όχι μόνο τα ιστορικά γεγονότα, αλλά και τις επιπτώσεις στην ψυχολογία όλων, τις συναισθηματικές συντριβές και τους ηθικούς προβληματισμούς. Είναι μοναδικό να καταφέρνεις να μεταδώσεις σκέψεις και προβληματισμούς στον αναγνώστη μέσα από γεγονότα που έγιναν πριν 100 σχεδόν χρόνια. Ναι, η δύναμη των γεγονότων ετου 1918 – 1922 είναι συγκλονιστική, αλλά συνήθως με το πέρασμα των χρόνων αντιμετωπίζονται καθαρά ιστορικά και χάνουν την συναισθηματική τους αξία.


Η κυρία Κόντζογλου κατάφερε να κρατήσει τη συναισθηματική αυτή αξία χωρίς να καταφεύγει σε υπερβολική επίκληση του συναισθήματος για να «συγκινήσει» επί τούτου. Και παράλληλα κράτησε τα ιστορικά στοιχεία σε τέτοιο επίπεδο, ώστε να μην δυσανασχετεί ο αναγνώστης με περιττές ιστορικές λεπτομέρειες. Και είναι όλα αυτά που με κάνουν να παρακάμπτω το γεγονός ότι η αφήγηση στην αρχή κυρίως είναι λίγο αργή, καθώς το εξισορροπεί με την έντονα ανθρώπινη και συναισθηματική προσέγγιση που σκέφτεσαι «οκ, λίγο πιο γρήγορες εξελίξεις καλό θα ήταν, αλλά τόσα συναισθήματα θέλουν χρόνο». Και οι επαναλήψεις εδώ δεν κατάφεραν να κάνουν έντονη την παρουσία τους. Αρκετές φορές σκέφτηκα «Αυτό το ανέφερε ξανά. Αυτό είναι περιττό», αλλά κατανόησα ότι έγινε για να προκαλέσει συναισθηματική διέγερση, για να μας κάνει να αισθανθούμε περισσότερο τους πρωταγωνιστές. Θα μπορούσε, βέβαια, σε κάποια σημεία να είναι πιο περιεκτική και συγκεκριμένη, αλλά ας μείνουμε στο δάσος και όχι στο δέντρο.

Χρυσή-Σίσυ Αγγελίδου

Από Κομοτηνή και Καλαμάτα, κατέληξα στον Άγιο Νικόλαο Κρήτης, μετανάστρια του έρωτα. Λατρεύω τα ταξίδια και έχω γυρίσει σε πολλά - πολλά μέρη. Αλλά πάνω από όλα λατρεύω τα ταξίδια της ψυχής! Και έχω κάνει πολλά! Μέσα από την μοναδική, παντοτινή, ανεκτίμητη αγάπη για τα βιβλία. Αυτή την αγάπη -και όχι μόνο- θέλω να μοιραστώ μαζί σας.

Διαβάστε περισσότερα