Εξομολογήσεις ... με την Αλεξάνδρα Ψαραδέλλη

Γράφτηκε από την

Αποσπερίτης ... το λαϊκό όνομα του πλανήτη Αφροδίτη ... ή αλλιώς Αυγερινός ... Ορατή απο τη γη, η Αφροδίτη-Αποσπερίτης ονομαζόταν από τους αρχαίους Έλληνες "Εωσφόρος" ... Αυτός που φέρνει την αυγή (όταν εμφανιζόταν το πρωί) ...και "Έσπερος" όταν εμφανιζόταν το βράδυ ... "Κάτω απο το φως του Αποσπερίτη" έζησε και η Αναστασία, η πρωταγωνίστρια του νέου βιβλίου της κυρίας Αλεξάνδρας Ψαραδέλλη...

Μαζί με την κυρία Αλεξάνδρα Ψαραδέλλη θα σεργιανίσουμε στην καρδιά και την ψυχή της Αναστασίας και όλων εκείνων που βρέθηκαν στη ζωή της ...

  1. Κυρία Ψαραδέλλη, καλησπέρα και σας ευχαριστώ για τη συνέντευξη που παραχωρείτε στο νέο μας site, Aisthisis.gr. Αρχικά θα ήθελα να μας πείτε δυο λόγια για σας, προκειμένου να σας γνωρίσουμε καλύτερα.

Εγώ σας ευχαριστώ για την φιλοξενία και εύχομαι κάθε επιτυχία στο Site σας. Γεννήθηκα και μεγάλωσα στην Μυτιλήνη, όπου και κατοικώ. Το μικρόβιο της συγγραφής, με την έννοια της πιο επαγγελματικής γραφής, καθώς πάντα μου άρεσε να αποτυπώνω τις σκέψεις μου στο χαρτί, εγκαταστάθηκε μέσα μου στην ηλικία των 16, όταν διακρίθηκα σε έναν πανελλήνιο λογοτεχνικό διαγωνισμό. Τότε ήταν η πρώτη φορά, που δοκίμασα και βρήκα το θάρρος, να αφήσω να εκτεθούν, όσα μέχρι στιγμής έγραφα.                                                                                      

Μετά από κάποια χρόνια, ένα ακόμη διήγημα μου, διακρίθηκε σε Πανελλήνιο Διαγωνισμό, που διοργάνωσε η Ένωση Λογοτεχνών Βορείου Ελλάδος Θεσσαλονίκης. Ίσως τότε άρχισε να ωριμάζει η ιδέα μέσα μου, να ασχοληθώ με κάτι που μου άρεσε, με εξέφραζε, κάτι που το έκανα μια ζωή.                                                                                                                       

Το πρώτο μου βιβλίο, με τίτλο ¨Το άσπρο φόρεμα της θάλασσας¨, κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Ωκεανός το 2015 και τον Οκτώβριο του 2017, κυκλοφόρησε από τον ίδιο εκδοτικό το ¨Κάτω από το φως του Αποσπερίτη¨.

 

  1. Και ας έρθουμε στο νέο σας βιβλίο «Κάτω από το φως του αποσπερίτη». Αληθινή ιστορία και το ερώτημα που μου δημιουργήθηκε ήταν αν σας τη διηγήθηκε κάποιος άμεσα ή έτυχε να την ακούσετε;

Το ¨Κάτω από το φως του Αποσπερίτη¨, είναι μια ιστορία που την κουβαλούσα μέσα μου για χρόνια, γνώριζα τα κομμάτια της, ήταν σαν να την είχα ζήσει. Ήταν η ιστορία της γιαγιάς μου.  Γεγονότα της ζωής της, μου τα είχε διηγηθεί η ίδια, άλλα και άνθρωποι που έζησαν δίπλα της.

 

  1. Πόσο εύκολο είναι η μεταφορά μίας ιστορίας στις σελίδες του τετραδίου (ή στην οθόνη του υπολογιστή) έτσι ώστε να διατηρηθεί η προστασία των πρωταγωνιστών και να συνυπάρξει η αλήθεια με τη μυθοπλασία;

Η αποτύπωση μιας αληθινής ιστορίας στο χαρτί ή στον υπολογιστή, δεν είναι κάτι εύκολο. Έχεις να κάνεις με ανθρώπους πραγματικούς, και με μια ιστορία που έχει την δική της δυναμική. Όταν προσπαθήσεις λίγο να την αλλάξεις, γίνεται κάτι ξένο. Το ¨Κάτω από το φως του Αποσπερίτη¨, είναι μια ιστορία που την ξεκίνησα και την σταμάτησα πολλές φορές, μέχρι που κατάλαβα ότι ένα γεγονός από μόνο του, αν δεν ντυθεί από την ψυχή και το συναίσθημα, είναι μια απλή αναφορά, μια στεγνή βιογραφία. Και στην προκειμένη περίπτωση, δεν έγραφα βιογραφία. Ήταν μια ιστορία βασισμένη σ’ αληθινά γεγονότα. Όμως έπρεπε να γίνω εγώ η ηρωίδα, να ζήσω την ζωή της, να νιώσω τον πόνο και την απόγνωση της, ν’ ανάψω την φλόγα και να φωτίσω όλες τις πλευρές της ζωής της.

  1. Η Αναστασία η πρωταγωνίστριά μας. Άτυχη από μικρή. Έχασε τον πατέρα της, έχασε τη γιαγιά της, παραμελήθηκε από τον θείο της. Και διαβάζοντας την ιστορία της, σκεφτόμουν. Τελικά, οικογένεια είναι οι συγγενείς εξ αίματος ή αυτοί που μας αγαπάνε;

Ο δεσμός αίματος, είναι πολύ σημαντικός, άλλα δεν μπορεί να καθορίσει την ανθρωπιά μέσα μας. Και η ανθρωπιά δεν γνωρίζει τίτλους, ούτε δεσμούς. Κάποιες φορές η ευεργεσία, μπορεί να έρθει από ανθρώπους, που το μόνο που μας συνδέει μαζί τους είναι η φιλία ή μια απλή συμπάθεια.

  1. Η Αναστασία δεν διστάζει να έρθει αντιμέτωπη με τα κατεστημένα της εποχής της. Να πει όχι στη μοίρα που της καθόριζαν οι άλλοι και να σταθεί δίπλα σε άτομα που την έβλαψαν. Πόση δύναμη ψυχής χρειάζεται για να σταθείς απέναντι σε μια ολόκληρη κοινωνία;

Η Αναστασία στερήθηκε από μικρή την αγάπη, την οικογενειακή θαλπωρή, την παιδική ανεμελιά. Όμως οι δυσκολίες της ζωής της, δεν σκλήρυναν τον χαρακτήρα της, δεν πέτρωσαν τα συναισθήματα της. Το μεγαλείο της ψυχής της φανερώθηκε μέσα από τις πράξεις της και η δύναμη του χαρακτήρα της οικοδομήθηκε από τα απανωτά χτυπήματα της ζωής της.

  

  1. «Μελετώντας» την Αναστασία, την ψυχή της και τις πράξεις της, την κατέταξα στην κατηγορία των γυναικών – πρότυπο για όλες τις γυναίκες που διστάζουν να πουν «όχι» σε ότι τους καταστρέφει. Πιστεύετε ότι η Αναστασία είναι ένα τέτοιο παράδειγμα;

Θα έλεγα ακριβώς το αντίθετο. Η Αναστασία ζει σε μια εποχή, όπου η θέση της γυναίκας και ο λόγος της δεν έχει ιδιαίτερη αξία. Πόσο μάλλον ο δικός της. Η θέση της βρίσκεται πολύ χαμηλότερα, καθώς μεγαλώνει σαν υπηρέτρια. Παρόλα αυτά, υψώνει το ανάστημα της και πολεμάει όπως μπορεί με τα όπλα που κατέχει. Και αν διστάζει να πει «όχι» σε ότι την καταστρέφει, θεωρώ ότι το κάνει, στην προσπάθεια της να προστατέψει τους ανθρώπους γύρω της. Η καλοσύνη της ψυχής της, είναι αυτή που την προδίδει, οδηγώντας την κάποιες φορές στην καταστροφή.

                                                                                                                                                                                                                             eikona 1  Kato apo to fos toy aposperiti                                                                                                            

  1.  Δεν θα μπορούσα να μην αναφερθώ και στην άλλη οικογένεια της Αναστασίας. Γιατί τέτοια αντιμετώπιση από την Φιλιώ; Γιατί δεν έκανε κάτι να βρει την Αναστασία και να τη γλιτώσει από τις κακουχίες;

Πολλές φορές, προσπάθησα να κάνω το ψυχογράφημα της Φιλιώς, να σκεφτώ όπως εκείνη, να καταλάβω τους λόγους που την οδήγησαν στις αποφάσεις που πήρε. Και επανέρχομαι και πάλι στις δυσκολίες της εποχής εκείνης και στην θέση της γυναίκας. Μια γυναίκα μόνη με τέσσερα παιδιά, θα ήταν δύσκολο να επιβιώσει χωρίς στήριγμα. Και εκείνη αναγκάστηκε να πάρει κάποιες σκληρές αποφάσεις και μετά εγκλωβίστηκε μέσα σ’ αυτές. Δεν ξέρω γιατί δεν έκανε κάτι να βρει την Αναστασία. Γιατί απέκρυψε την αλήθεια από το παιδί της. Αυτό είναι κάτι που γνώριζε μόνο η ίδια και που σίγουρα δεν θα μάθουμε ποτέ.

                                                                                                                                                                         

  1. Γενικά, παρατήρησα ότι όλοι οι πρωταγωνιστές, ο Στάθης, η Φιλιώ, ο Θεοφάνης, δίσταζαν μπροστά σε δύσκολα διλλήματα. Και οδηγούνταν σε λανθασμένες αποφάσεις. Γιατί πιστεύετε ότι οι άνθρωποι φοβούνται να πάρουν σοβαρές αποφάσεις; Μήπως είναι αυτές που θα τους φέρουν αντιμέτωπους με τα λάθη τους;

Πολλές φορές, αφήνουμε να διαιωνίζεται μια κατάσταση, γιατί δεν έχουμε την δύναμη να την αντιμετωπίσουμε. Οι πρωταγωνιστές της ιστορίας, βρέθηκαν αντιμέτωποι με σοβαρά διλλήματα. Η Φιλιώ και ο Στάθης ζούσαν υπό το βάρος ενός μεγάλου μυστικού, που η εξομολόγηση του θα άλλαζε τις ζωές τους και θα αποκάλυπτε ένα μεγάλο λάθος. Σίγουρα κάποιες αποφάσεις, μπορεί να μας φέρουν αντιμέτωπους με τα λάθη μας ή να αποκαλύψουν μια μεγάλη αλήθεια, όμως ταυτόχρονα μπορούν να μας απελευθερώσουν και να γαληνέψουν την ψυχή μας.

 

  1. Κλείνοντας, θα ήθελα να σας πω ότι μέσα από την ιστορία της Αναστασίας μου έμεινε ότι πρέπει να διεκδικείς τη ζωή σου, να σηκώνεις ανάστημα και να έχεις μια μεγάλη καρδιά για όλους. Ειδικά η αγάπη σου προσφέρει μία καθαρή συνείδηση και στο πάντα στο τέλος – ακόμα κι αν έχουμε απογοητευτεί – έρχεται η ανταμοιβή. Η Αναστασία πόνεσε, πάλεψε και στο τέλος ήρθε η απόλυτη αγάπη στην ζωή της. Εσάς τι σας έμεινε από την ιστορία της Αναστασίας;

Η ιστορία της Αναστασίας ήταν για μένα ένα μάθημα θάρρους, υπομονής, αυτοθυσίας και αγάπης. Μπορεί να πόνεσε και να λύγισε στην ζωή της, άλλα δεν τα παράτησε. Η αγάπη που πρόσφερε στους άλλους, επέστρεψε πάλι σ’ εκείνη και όταν έφτασε η στιγμή, δικαιώθηκε και ανταμείφθηκε για όλα όσα απλόχερα είχε προσφέρει.

 

 

  1. Σας ευχαριστώ πολύ για τη συνέντευξη που μας παραχωρήσατε. Θα ήθελα να σας ευχηθώ η Αναστασία να ταξιδέψει στις καρδιές πολλών αναγνωστών και να σας ρωτήσω αν έχετε μία νέα ιστορία προς συγγραφή.

Εγώ σας ευχαριστώ για την φιλοξενία στο site σας και την ενδιαφέρουσα συνέντευξη. Εύχομαι οι αναγνώστες να ταξιδέψουν μέσα από την ζωή της Αναστασίας και η ιστορία της να ζωντανέψει ξανά μέσα από τους αναγνώστες.  

Όσο υπάρχει φαντασία και αγάπη για την συγγραφή, πάντα κάτι νέο θα υπάρχει. Αν αυτό καταφέρει να γίνει βιβλίο, αυτό θα το δείξει ο χρόνος.

Χρυσή-Σίσυ Αγγελίδου

Από Κομοτηνή και Καλαμάτα, κατέληξα στον Άγιο Νικόλαο Κρήτης, μετανάστρια του έρωτα. Λατρεύω τα ταξίδια και έχω γυρίσει σε πολλά - πολλά μέρη. Αλλά πάνω από όλα λατρεύω τα ταξίδια της ψυχής! Και έχω κάνει πολλά! Μέσα από την μοναδική, παντοτινή, ανεκτίμητη αγάπη για τα βιβλία. Αυτή την αγάπη -και όχι μόνο- θέλω να μοιραστώ μαζί σας.

Διαβάστε περισσότερα