Κι ο Αχιλλέας αγάπησε την Αμαζόνα την ώρα που ξεψυχούσε!
Τι ήταν όμως αυτό που σκίρτησε μέσα του; Η δύναμή της στην τέχνη του σπαθιού; Η επιμονή της;
Η προσπάθεια μέχρι την ύστατη στιγμή; Η παλικαρίσια αντιμετώπιση ενάντια στον μυθολογικό Αχιλλέα, τον ήρωα της Τροίας;
Το πνεύμα της ξεχύθηκε στα βουνά με το ατίθασο άτι της στις πεδιάδες, εκεί που η ελευθερία, η δροσιά του πρωινού κρατεί!
Στο τύμβο των αδερφών της προσμονεί τις υπόλοιπες να την συναντήσουν, είναι λόχος ολόκληρος.
Γελούν κι τραγουδούν καθώς υψώνουν τις φαρέτρες στους στον δρόμο για το καθημερινό κυνήγι.
Και το βράδυ απολαμβάνουν τις ιστορίες κάθε μιας, την ένδοξη υστεροφημία από κρασί και λύρα στα Ηλύσια πεδία.
Μόνο αυτή πήγε στον ποταμό να ποτίσει το άλογό της κι ως θαύμα βλέπει τον Αχιλλέα να αναδύεται από τα σπλάχνα του νερού.
Είναι με την ματωμένη πανοπλία του. Κουτσαίνει.....
Λαβωμένος από ένα βέλος. Δειλά, δειλά ξεπροβάλει να τον βοηθήσει.. Κι τότε αυτός καταλαβαίνει!
Βασιλική Μπούζα
