Εσύ, άνθρωπε... Εγκλωβισμένος στον μικρόκοσμο σου... Επηρεασμένος από την λάμψη του υλικού κόσμου, την θνητή ζωή της επιθυμίας σου,την οποία κάθε μέρα αποζητάς να καλυτερεύσεις..
Άραγε αναρωτήθηκες ποτέ πως ένιωσε Εκείνος; Ενσαρκώθηκε σε γήινο κουφάρι με πνεύμα πυρωμένο, φλόγα από το άσβεστο φως της Βασιλείας των Ουρανών.
Αυτός που περπάτησε ανάμεσά μας... Κρίθηκε από τους ανθρώπινους νόμους του όχλου, μαστιγώθηκε και βασανίστηκε μέχρι θανάτου.
Εκείνος που μοίρασε απλόχερα την αγαθότητα των παιδικών χαμόγελων, αγγελικών ανθών του Παραδείσου.
Την χαρά και την ευλογία της πλάσης στο άγγιγμα όλων όσων ακολούθησαν τα βήματά του.
Εκείνος που άπλωσε το χέρι βοηθείας κι η θερμή του απάλυνε τον πόνο κάθε ψυχής.
Εκείνος που μετουσίωσε την μελαγχολία, την βαθιά θλίψη, το απύθμενο έρεβος σε αγνό φως, καθαγιασμένο από ορδές Αγγελικών οντοτήτων.
Ο αναμάρτητος..Υπέστη θαυμασμό αλλά κι χλευασμό...Κι εσύ πότε τον αγνοείς, πότε τον υποτιμάς,μα είναι πάντα εκεί ακόμη και σε κάθε δύσκολη στιγμή.
Ζήτησε συγχώρεση από τον Πανάγαθο Πατέρα Του καθώς γαμψά καρφιά διαπερνούσαν την λιπόσαρκη σάκα των άκρων του, σπάζοντας την αλυσίδα της ανάσας του.
Ακούς τις κραυγές της οδύνης Του, μήπως τα υπόκωφα αργά και βασανιστικά βογκητά; Κι όμως προσευχήθηκε για έλεος προς τους "εχθρούς" του.
Έδειξε την συμπόνια του στον ληστή αποδεχόμενος την ειλικρινή μεταμέλεια του, αποδίδοντας του συγχώρεση και παράλληλα μια θέση την ίδια μέρα κι όλας δίπλα Του, απελευθερώνοντας τον από τα αμαρτήματά του.
Παρόλα αυτά είναι περήφανος για την ανθρώπινη φύση. Θαυμάζει μέχρι ύστατη πνοή την δημιουργία. Την "Μητέρα" και τον "Γιο", την αλυσιδωτή συνέχεια της ύπαρξης.
Κι όμως πονάει, πεθαίνει, διψάει... Τραβάει σαν μαγνήτης κάθε πόνο και αγωνία μακριά και δυναμώνει τους ανθρώπους στις δύσκολες στιγμές τους καθώς με την Θεία Χάρη συνδέονται μαζί Του
Κάθε σταγόνα ύδατος, ρανίδα αθανασίας στα χείλη του. Ανθός παπαρούνας σε άγονα σπλάχνα, πέτρες, χαλίκια, σε άνυδρο έδαφος..
Αποτελεί υπόσταση του Θεού, κι όμως αναγνώρισε την θυσία Του. Υπακούσε στην εντολή της αποστολής του Πατέρα και ώς Υιός πραγματώσε το έργο της φανέρωσης, της άσαρκης και της ένσαρκης παρουσίας του στην κτίση και την ιστορία για τη σωτηρία του ανθρώπου.. Άχρονος και πανταχού Παρών βρίσκεται δίπλα σου.... Παντοδύναμος χαρίζει το δώρο της αθανασίας και νικά τα δεσμά του Θανάτου.
