"Ποιος είπε ότι η τζαζ δεν είναι κατευναστική ύστερα από μία γεμάτη μέρα;", αποκρίθηκε ο Καλρ τοποθετώντας το σακάκι του στον καλόγερο δίπλα από την θύρα του σπιτιού. Χαλάρωσε τη ριγωτή γραβάτα του και την πέταξέ τον καναπέ, εκπνέοντας μια δόση ανακούφισης από την πολύωρη πίεση της δουλειάς. Μόλις πάτησε το PLAY toy ηχοσυστήματος, η γλυκιά μελωδία άρχισε να πλανιέται στον αέρα. Πίεσε ρυθμικά τα δάχτυλά του στον αέρα αναπαριστώντας με μεγάλο πάθος ότι παίζει σαξόφωνο και ύστερα προσποιήθηκε τον πιανίστα να σολάρει στα πλήκτρα κατά το αγαπημένο του τμήμα κομματιού.Η πολυαγαπημένη του Ρόρι τον περίμενε με ένα ποτήρι ουίσκι στο σχεδιαστήριο της. Είχε μείνει ως αργά ξύπνια σχεδιάζοντας τις τελευταίες πινελιές για την ανακαίνιση ενός πελάτη της.
"Πως ήταν η μέρα σου;" έτεινε το χαμόγελο της ισιώνοντας την πολύχρωμη εσάρπα της.
"Κουραστική. Αυτές οι χρηματοοικονομικές επενδύσεις θα με τρελάνουν", κάγχασε ξύνοντας το εβένινο μέτωπο του.
"Έχει φαγητό στο φούρνο", λάτρευε το κριθαρότο της ... Οι θεσπέσιες μυρωδιές και η λαχταριστή γεύση, ήδη είχε κυλήσει στον ουρανίσκο του!
"Αργότερα για την ώρα θέλω να απολαύσω τη θέα", στάθηκε στην τζαμαρία του καθιστικού.
Παρακολούθησε τις στήλες φωτισμού να τρεμοπαίζουν καθώς έπεφταν ψιχάλες και χάραζαν το τζάμι μυριάδες ρυάκια σκέψεις. Οι προβολείς των αυτοκινήτων καθώς διέρχονται στον αυτοκινητόδρομο δημιουργούσαν ένα λαμπερό φωτοστέφανο στον αχνό της ανάσας του. Η γυναίκα του στάθηκε δίπλα του, περνώντας το χέρι του στο λαιμό του.
"Θυμάσαι καλή μου τον πρώτο μας χορό;" τα πράσινα μάτια του πέταξαν σπινθήρες θερμοβόλας αγάπης στη θύμηση της νεότητος της καλής του.
"Στο πάρτυ της θείας", αποκρίθηκε.
"Όχι καλέ στο δεύτερο μας ραντεβού", γύρισε προς το μέρος της και τύλιξε το μπράτσο του γύρω από τη μέση της τοποθετώντας την παλάμη της στο πέτο του.
"Πάνε χρόνια και εγώ θα το θυμάμαι σαν χθες" χάιδεψε τις δαχτυλιδένιες μπουκλίτσες των μαλλιών της
"Τι φορούσα;" είπε σαρκαστικά;
"Μία πράσινη ζακέτα και ένα ροζ φουστάνι".
"Ναι η ζακέτα ήταν πράσινη αλλά ήταν μακρύ πορτοκαλί" έσμιξε τα φρύδια της.
"Λεπτομέρειες, το δια τάφτα έχει σημασία" κάγχασε εγκάρδια.
"Λοιπόν ήταν τότε που έκανε ψόφο και προσπαθούσαμε να ζεσταθούμε δίπλα στα βαρέλια των κλοσάρ! Με τις μικρές εστίες να καίουν σε κάθε γειτονιά!
"Αχ ναι , ήταν Απόκριες. Οι καρναβαλικές εκδηλώσεις των μεταμφιεσμένων στην Λουιζιάνα αξέχαστες.
Η παρέλαση με τα πνευστά και τα χάλκινα..."
"Οι σειρές των μουσικών με τα άρματα και τις τρομπέτες, τα τύμπανα, κι όλα τα χάλκινα!.
"Ήταν που με πήρες αγκαλιά και βρεθήκαμε να χορεύουμε όπως τώρα. Στο ρυθμό της τζαζ με σειρά όλους τους επίδοξους μουσικούς να μας συντροφεύουν υπό το φως του ενός και μοναδικού στύλου καθώς στροβιλιζόμασταν στο σκοτάδι..
"Αχ τι νοσταλγία".
Bασιλική Μπούζα
