Μόνο και συναντήσω ...
Μόνο και συναντήσω αυτή την κυρία που λέγεται “ΖΩΗ” μπροστά μου.
Αυτό το ειρωνικό μα ταυτόχρονα υπέροχο θεΪκό κατασκεύασμα,έχω να της πω δυο φωνήεντα.
Που της αρέσει να παίζει με συμπτώσεις σωστού timing προσφέροντας σου χαρά γαλήνη κ ευτυχία κινώντας τα αόρατα νήματα του πεπρωμένου. Τις οποίες αξίες για να τις εκτιμήσουμε τις αφαιρεί σε χρόνο ντε τε και μένουν ελάχιστες αναμνήσεις μετρημένες σε κλάσματα δευτερολέπτου χαραγμένες βαθειά στην ψυχή .
Άλλες φορές απλά συνωμοτεί πότε με το σύμπαν και υποβάλει τις ορέξεις της ανάλογα με την διάθεση της. Πόσο γλυκιά και επώδυνη είναι μαζί. Ποιος δεν την φοβήθηκε, ποιος δεν την λάτρεψε, ποιος δεν την άντεξε, ποιος δεν θέλει να την αποχωριστεί ποτέ!
Πότε πότε πάλι μας ανακατεύει σε ένα χείμαρρο εξελίξεων στέκοντας εμείς ανίκανοι να αντεπεξέλθουμε μέσα στην ταχύτητα των γεγονότων. Παιχνίδια της μοίρας μοιάζουν τόσο αστεία, θα μπορούσαν να είναι μια ψευδαίσθηση αν ζούσαμε σε κάποια άλλη διάσταση.
Μοιάζει με όνειρο θαρρώ που δεν έχει τελειωμό στον ύπνο της πραγματικότητας. Κι όταν το πνεύμα εγκαταλείψει την ύλη και ξεριζωθεί μέσα από τα σπλάχνα της. Ταξιδεύει προς μια ανυπότακτη θεϊκή και θριαμβευτική έξοδο σε ένα νέο κόσμο. Μακριά από τον πόνο , την θλίψη και τα δεινά της ανθρωπότητας βαδίζοντας στον άξονα του απείρου ..
VickyGB