Kranich17 Kranich17

Μια φορά κι έναν καιρό, στο γειτονικό πάρκο δίπλα στο γαλαζοπράσινο ποτάμι όπου οι ποδηλάτες, οι αθλητές, οι ονειροπόλοι, οι ποιητές και οι απλοί πολίτες απολάμβαναν τον ήλιο και την ξεγνοιασιά υπήρχε ένα τμήμα ενός πανέμορφου κήπου με πολύχρωμα λουλούδια και πλούσια περιποιημένη βλάστηση. Εκεί λοιπόν υπήρχε μια τριανταφυλλιά με πορφυρά ευωδιαστά άνθη που σαγήνευαν το βλέμμα των περαστικών.

Όπως και της Λίλι η οποία περιπλανιόταν με συντροφιά το μπλοκ και τις μπογιές της. Κάθισε στο γειτονικό παγκάκι και παρατήρησε τον θάμνο όταν σηκώθηκε απότομα και έτρεξε προς τα άνθη ψηλαφίζοντας ένα και μοναδικό φύλλο που είχε σχήμα καρδιάς σε πυρόξανθη απόχρωση..Το σήκωσε προσεκτικά και το κράτησε στο χέρι της, θαυμάζοντας το περίπλοκο νευρώδες μοτίβο και τη λεπτή υφή του. «Ομορφιά του φθινοπώρου» ψέλισσε και χαμογέλασε με μια γλυκιά νοσταλγία να την κατακλίζει.

Καθώς κοίταξε το φύλλο, οι αναμνήσεις της χαμένης αγάπης πλημμύρισαν το μυαλό της. Θυμήθηκε μια στιγμή που είχε δώσει ένα παρόμοιο φύλλο στον αγαπημένο της ως σύμβολο του έρωτά τους. Αλλά δυστυχώς, η σχέση τους είχε τελειώσει πλέον, και έμεινε με μια σπασμένη καρδιά και μια βαθιά αίσθηση θλίψης.

Η Λίλι και ο αγαπημένος της είχαν δώσει το φύλλο ο ένας στον άλλο κατά τη διάρκεια μιας ρομαντικής βόλτας, όπου εκείνη την μέρα είχαν μοιραστεί πολλές χαρούμενες αναμνήσεις. Ήταν μια όμορφη φθινοπωρινή μέρα και το φως του μεσημεριού διαθλούνταν στα χρωματιστά φύλλα των δέντρων, δημιουργώντας ένα εκπληκτικό υπόβαθρο κατά τον περίπατο τους. Καθώς περπατούσαν, η Λίλι είχε προσέξει το ιδιόμορφο φύλλο στο έδαφος και το σήκωσε θαυμάζοντας την αλλόκοτη ομορφιά του. Στη συνέχεια το παρέδωσε στον αγαπημένο της, λέγοντας ότι της θύμιζε – την μοναδικότητα της σχέσης τους. Ο Δημήτρης χαμογελούσε με τα μάτια του να λάμπουν από ευτυχίατ «το πιο όμορφο πράγμα στη ζωή μου» πρόσθεσε σαν μοιράστηκαν κατά την τρυφερή στιγμή , νιώθοντας τη ζεστασιά της αγάπης τους ο ένας για τον άλλον.

 Καθώς όμως κρατούσε το φύλλο στο χέρι της, συνειδητοποίησε ότι παρόλο που η σχέση της είχε τελειώσει, η αγάπη φώλιαζε ακόμη στην καρδιά της. Η Λίλι και ο αγαπημένος της είχαν χωρίσει πια, καθώς οι προτεραιότητες και τα ενδιαφέροντά τους είχαν μετατοπιστεί σε διαφορετικές κατευθύνσεις. Είχαν προσπαθήσει να ξεπεράσουν τις διαφορές τους, αλλά τελικά, συνειδητοποίησαν ότι δεν ήταν πλέον ευτυχισμένοι μαζί και αποφάσισαν να τερματίσουν τη σχέση τους με καλούς όρους. Ήταν μια δύσκολη απόφαση, αλλά και οι δύο ήξεραν ότι ήταν για το καλύτερο και χώρισαν τους δρόμους τους με αμοιβαίο σεβασμό και κατανόηση.
Πήρε μια βαθιά ανάσα, έκλεισε τα μάτια της και επέτρεψε στον εαυτό της να εγκαταλείψει τον πόνο και να αγκαλιάσει την ευλογία της παρούσας στιγμής.

 Και έτσι, η Λίλι τοποθέτησε το φύλλο πίσω στον θάμνο της τριανταφυλλιάς, ευγνώμων για τις αναμνήσεις που έφερε πίσω και για την υπενθύμιση ότι ακόμα και μέσα στην απώλεια και τον πόνο, υπάρχει πάντα ευδαιμονία, η γαλήνη και αγάπη στον κόσμο γύρω μας.

Βασιλική Μπούζα

Βασιλική Μπούζα

Με λένε Βασιλική Μπούζα και κατοικώ στο Πέραμα του Πειραιά. Λατρεύω την φανταστική λογοτεχνία, κι από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου είμαι είτε με ένα βιβλίο κι ένα στυλό στο χέρι. Οδεύω προς την έκδοση του πρώτου ολοκληρωμένου συγγραφικού έργου μου και έχω συμμετάσχει στις ανθολογίες: Μαγικοί Χοροί, Θρύλοι του Σύμπαντος VI, Σκοτάδι, Το ξύπνημα.

Διαβάστε περισσότερα