Το βασίλειο της Σεραφίνας maharaj vishma

Μια φορά κι έναν καιρό, ήταν ένας άγγελος ονόματι Σεραφίν. Είχε μακριά μαλλιά στο χρώμα του απαλού ροζ και φορούσε ένα γαλάζιο πέπλο. Ουκ ολίγες φορές απολάμβανε να κάθεται στην ημισέληνο με θέα τη Γη παρατηρώντας τις πόλεις κι τα όνειρα των κατοίκων υπό το άγρυπνο πνεύμα του φεγγαριού.

Τίναζε τα πουπουλένια της φτερά καθώς περιπλανιόταν στο κρυστάλλινο παλάτι της. Φτιαγμένο από στρώσεις πάγου κι χιονονιφάδες να διακοσμούν τα ρομβοειδή παράθυρά του. Οι διαθλάσεις από Ουράνια τόξα διαγράφονταν από τις ακτίνες του ήλιου στο ιριδίζον υλικό ενώ η απαλή χρυσαφένια αύρα του δειλινού τύλιγε το βασίλειο της νύχτα.

Η Σεραφίνα ήταν φύλακας του φεγγαριού και το πρόσεχε επιμελώς παρόλα αυτά απολάμβανε τους νυχτερινούς περιπάτους στη γή, την ώρα που η λεπτοφυή μορφή της σαν πούσι, σαν αεράκι περιπλανούταν αθέατη. Μια μέρα, ενώ περπατούσε στους δρόμους μιας πολυσύχναστης πόλης στη Γη, την Αθήνα παρατήρησε ένα μικρό κορίτσι να παίζει κοντά με την φιλενάδα κυνηγώντας το τόπι τους σε ένα πάρκο. Ίσα που είχε πέσει το λυκόφως.. Η Σεραφίνα ένιωσε ελκυόμενη από την αθωότητα του κοριτσιού και αποφάσισε να την πάρει υπό την προστασία της ως φύλακας άγγελος.

Ένα απόγευμα το μικρό κορίτσι έπαιζε δίπλα στο δρόμο, δυστυχώς ένα αυτοκίνητο ξέφυγε από τον έλεγχο και τη χτύπησε. Μηχανική βλάβη.. Έτσι νόμιζε σαν τα βλέφαρά της έκλεισαν με θέα δυο βιολετί μάτια. Τα μάτια της Σεραφίνας που ώς ταχύτατος σίφουνας χώθηκε αναμεσα στην λαμαρίνα και στο κορμάκι της και την αγκάλιασε τόσο σφικτά ώστε να προστατέψει την καρδούλα της. Τα φτερά της στραπατσαρίστικαν.. Αλλά δεν είχε σημασία. Θα ζούσε !! Το κορίτσι τραυματίστηκε σοβαρά και μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο. Η Σεραφίνα ήταν ραγισμένη ψυχικά και ήθελε να βοηθήσει το κοριτσάκι με όποιον τρόπο μπορούσε.

Εκείνο το βράδυ, το κορίτσι ονειρεύτηκε το κρυστάλλινο παγωμένο βασίλειο της Σεραφίνας. Περιπλανήθηκε στα ελικοειδή μονοπάτια του, θαυμάζοντας την ομορφιά του πάγου και του χιονιού. Το κορίτσι ένιωθε ασφαλής και εντυπωσιασμένο μέσα σε ένα βελούδινο φουστανάκι. Ειδικά όταν του εμφανίστηκε η Σεραφίνα μεσα στην γαλανή περιβολή να του τείνει το χέρι της με περίσσια αγάπη και καλοσύνη.

«Καλώς ήρθες μικρή πριγκίπισσα» της χαμογέλασε.

«Φώναζε με Λένια» τα ροδαλά μάγουλα της νεαρής άστραψαν από χαρά και χωρις να το σκεφτεί έκλεισε την ζεστή παλάμη στο αλαβάστρινο του αγγέλου.

Όταν το κορίτσι ξύπνησε στο νοσοκομείο το επόμενο πρωί, είδε έκπληκτη τη Σεραφίνα δίπλα στο κρεβάτι της, ντυμένη με στολή νοσοκόμας. Πετάρισε τα βλέφαρά της να δει αν την γελούν τα μάτια της, μα οι ίδιες βιολετί ίριδες την κοιτούσαν με στοργή σαν άλλαζαν τον ορό η της έδωναν ενέσιμο παυσίπονο. Ο άγγελος είχε πάρει τη μορφή γυναίκας για να πλησιάζει τη νεαρή και να τη βοηθήσει να συνέλθει από τα τραύματά της.

Η Σεραφίνα φρόντιζε το κορίτσι καθημερινά φροντίζοντας να λάβει την καλύτερη δυνατή φροντίδα, κι η Λένια την περίμενε κάθε απόγευμα με ανείπωτη προσμονή. Με τον καιρό, η νεαρή θεραπεύτηκε και ο δεσμός της Σεραφίνας μαζί της έγινε ισχυρότερος.

Όταν ήρθε η ώρα η μικρή Λένια να πάρει εξιτήριο από το νοσοκομείο, η Σεραφίνα της έδωσε ένα μικρό κρύσταλλο μενταγιόν από το βασίλειο της ως ένδειξη της φιλίας τους.

Και έτσι, το μικρό κορίτσι μεγάλωσε, θυμούμενη πάντα τον άγγελο που της είχε σώσει τη ζωή και τη φρόντισε εκείνες τις δύσκολες μέρες. Μάλιστα θα ορκιζόταν ότι κάποιες φορές έβλεπε από το παραθυρό της έναν άγγελο να περιφέρετε στην αυλή της και πότε να χαμογελάει ψηλά από το φεγγάρι όταν ήταν μισό.. Η Σεραφίνα παρέμεινε στο φεγγάρι, παρακολουθώντας τη Γη , συνεχίζοντας να προστατεύει τον κόσμο και να διατηρεί το όμορφο κρυστάλλινο παγωμένο βασίλειό της.

B.Γ.Μ

Βασιλική Μπούζα

Με λένε Βασιλική Μπούζα και κατοικώ στο Πέραμα του Πειραιά. Λατρεύω την φανταστική λογοτεχνία, κι από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου είμαι είτε με ένα βιβλίο κι ένα στυλό στο χέρι. Οδεύω προς την έκδοση του πρώτου ολοκληρωμένου συγγραφικού έργου μου και έχω συμμετάσχει στις ανθολογίες: Μαγικοί Χοροί, Θρύλοι του Σύμπαντος VI, Σκοτάδι, Το ξύπνημα.

Διαβάστε περισσότερα