Εξομολογήσεις ... με την Φωτεινή Πανουργιά

Γράφτηκε από την

fwteini panourgiaΠόση άραγε ευτυχία και πόση δυστυχία χωράνε στις ζωές των ανθρώπων; Και ποιος καθορίζει το ζύγι σε καθεμιά από τις καταστάσεις αυτές; Και άραγε, όταν φτάνεις στην ώρα του τελικού απολογισμού, ανακαλύπτεις την ισορροπία στα μεγέθη; Αυτά είναι μερικά από τα πιο σημαντικά ερωτήματα που μας θέτει η Φωτεινή Πανουργιά, στο καινούργιο της βιβλίο με τίτλο "Το Εισιτήριο". Σήμερα, είναι κοντά μας, παρέα με την ηρωΐδα της, Μαριάννα Φιλίππου, απαντωντας μας σε αυτές, αλλά και σε ακόμα περισσότερες ερωτήσεις...

1) Κυρία Πανουργιά καλησπέρα σας. Θα θέλαμε να σας καλωσορίσουμε στο Aisthisis.gr και να σας ευχαριστήσουμε για την συνέντευξη που μας παραχωρείτε. Πριν ξεκινήσουμε, πείτε μας λίγα πράγματα για εσάς και τα βιβλία σας.


Σας ευχαριστώ πολύ για την πρόσκληση και σας εύχομαι καλή επιτυχία στο καινούργιο εγχείρημα. ‘Το Εισιτήριο’, από τις εκδόσεις Ωκεανός είναι το δεύτερο βιβλίο μου που έχει εκδοθεί και το πρώτο για ενήλικες. Ξεκίνησα με ένα εφηβικό μυθιστόρημα φαντασίας με τίτλο ‘Παράλληλος Κόσμος: η επαφή’, από τις εκδόσεις Πηγή.

2) Ας περάσουμε τώρα στο καινούργιο σας βιβλίο, που έχει τον τίτλο «Το Εισιτήριο», ένα βιβλίο, που μιλάει για την ζωή της Μαριάννας Φιλίππου και τους λόγους που την ανάγκασαν να το σκάσει από το ασφυκτικό περιβάλλον της. Θα θέλατε να μας μιλήσετε για την υπόθεση του;

Όπως αναφέρεται και στο οπισθόφυλλο του βιβλίου, η Μαριάννα Φιλίππου είναι μία γυναίκα που φαινομενικά τα έχει όλα. Οικονομική άνεση, ένα ωραίο σπίτι και ένα κοινωνικό περιβάλλον λαμπερό. Αλλά επειδή ό,τι λάμπει δεν είναι χρυσός, αν ξύσεις την εκθαμβωτική επιφάνεια της ζωής της, θα βρεις ένα μεγάλο συναισθηματικό κενό. Ένα κενό που στηρίζεται σε επιφανειακές σχέσεις και συμφέροντα. Αλλά υπάρχει και κάτι ακόμα πιο σκοτεινό στη ζωή της. Η βία που εκδηλώνει στο πρόσωπό της, ο κατά τα άλλα ευυπόληπτος σύζυγός της. Κάποια στιγμή λοιπόν, την ώρα μηδέν, που η ηρωίδα θα φτάσει στα όρια της υπομονής της, θα αποφασίσει να δραπετεύσει. Θα μπει σε ένα πλοίο με τελικό προορισμό τη Νάπολη της Ιταλίας, όπου ελπίζει να ξαναρχίσει τη ζωή της από την αρχή, σβήνοντας τα ίχνη της και το παρελθόν της. Κατά τη διάρκεια του ταξιδιού, θα ωριμάσει σιγά σιγά και θα αρχίσει να παρατηρεί με διαφορετικό μάτι τη ζωή και τους ανθρώπους γύρω της. Θα γνωρίσει την πραγματική φιλία και θα αναθεωρήσει όλα αυτά που πίστευε για τις σχέσεις των ανθρώπων. Στο πρόσωπο ενός μυστηριώδους Ρώσου θα γνωρίσει τον έρωτα, αλλά θα χάσει τα ίχνη του αναπάντεχα, μεγενθύνοντας το μυστήριο γύρω από την αληθινή του ταυτότητα. Σε μια άτυχη στιγμή, θα έρθει αντιμέτωπη με την γνωστή εγκληματική οργάνωση Καμόρα και θα ξεκινήσει ένα ανελέητο κυνηγητό εις βάρος της. Μέσα σε όλα, το παρελθόν της θα βρει τον τρόπο να χτυπήσει ξανά και η ηρωίδα θα πρέπει να βρει τρόπο να το αντιμετωπίσει. Ίντριγκες, περιπέτεια και ανατροπές είναι τα βασικά χαρακτηριστικά της πλοκής και μια γυναίκα που θα μάθει να επιβιώνει, ωριμάζοντας και αποκτώντας εμπιστοσύνη επιτέλους στις δικές της δυνάμεις.

3) Διαβάζοντας το βιβλίο, δεν μπόρεσα να μην θαυμάσω την ηρωίδα. Παρόλο που έχει μάθει να ζει, στο καταπιεστικό καθεστώς του οικογενειακού της περιβάλλον και κυρίως του συζύγου της, καταφέρνει να ξυπνήσει από τον λήθαργο που ζει και να ξεφύγει από τον κλοιό που υπάρχει γύρω της. Πόση δύναμη χρειάζεται για να φύγει κάποιος μακριά από όλα αυτά που γνωρίζει μέχρι τώρα και να ορίσει μία νέα ρότα προς το άγνωστο;

Είναι πολύ δύσκολο για τους ανθρώπους να ξεφεύγουν από μια ζωή που φαινομενικά τους παρέχει ασφάλεια. Ακόμα κι όταν τη βιώνουν ασφυκτικά. Όμως μερικές φορές χρειάζεται να ξυπνήσει μέσα σου το ένστικτο της αυτοσυντήρησης και της επιτακτικής ανάγκης να ζήσεις τη ζωή που σου αξίζει με αξιοπρέπεια και ελευθερία και όχι με δουλοπρέπεια και υποταγή. Πολλές φορές ‘βολευόμαστε’ στην απραξία μας. Αλλά πάντα υπάρχει το όριο, το σημείο μηδέν που θα μας δώσει το έναυσμα για να κάνουμε τη ρήξη. Εκείνη ακριβώς τη στιγμή, αν δειλιάσουμε, θα χάσουμε και την ευκαιρία. 

4) Η Μαριάννα είναι μία γυναίκα που δέχεται καθημερινά την βία του συζύγου της, τόσο σε ψυχολογικό επίπεδο, όσο και σε σωματικό. Στις μέρες μας, τα περιστατικά ενδοοικογενειακής βίας θεωρούνται ακόμα ταμπού. Πολλές γυναίκες υπομένουν βασανιστικά τα μαρτύρια που τους επιβάλλουν οι σύζυγοι τους. Σε αρκετές περιπτώσεις μάλιστα, ο ευρύτερος οικογενειακός κύκλος δεν βοηθάει τα θύματα, αλλά αντί αυτού, αποσιωπάει και το συμβάν. Ποιες είναι κατά την γνώμη σας, οι επιλογές αυτών των γυναικών, όταν κατά βάση είναι μόνες τους εναντίων όλων των υπολοίπων; Ο δρόμος της φυγής είναι μία εύκολη λύση;

Όντως υπάρχουν γυναίκες που υπομένουν ακόμα και όλη τους τη ζωή, τη βία. Δεν είναι εύκολο να βρουν τρόπους να αντιδράσουν. Και τις περισσότερες φορές τους γυρίζει μπούμερανγκ η οποιαδήποτε επίδειξη τόλμης και αντίστασης. Γιατί συχνά το οικείο περιβάλλον δεν μπορεί να βοηθήσει, ή δεν αρνείται να το κάνει. Και έτσι η γυναίκα μένει μόνη να αντιμετωπίσει την τιμωρία της ανυπακοής. Η φυγή δεν είναι εύκολο πράγμα. Ιδιαίτερα όταν έχεις να φροντίσεις και παιδιά. Η ανεξαρτησία της γυναίκας, οικονομικά και επαγγελματικά είναι το κυριότερο ζητούμενο κατά τη γνώμη μου. Πρέπει να μάθουμε τις κόρες μας να στηρίζονται στις δικές τους δυνάμεις και τους γιούς μας να είναι ισότιμοι σύντροφοι. Αυτό θα ήταν ένα καλό ξεκίνημα για το μέλλον. Ωστόσο, εγώ επέλεξα τη φυγή της ηρωίδας, σαν ένα μικρό πείραμα. Την άφησα να περιπλανιέται στη ζωή για να ωριμάσει και να μάθει επιτέλους να στηρίζεται στα πόδια της. Της έδωσα την ελευθερία να κάνει μόνη της τις επιλογές της. Και της δυσκόλεψα τη διαδρομή με πολλά και επικίνδυνα εμπόδια. Ήθελα να δω στο τέλος αν θα τα βγάλει πέρα.

to eisitirio 1

 

5) Η ηρωίδα σας, πέφτει από την μία περιπέτεια στην άλλη. Φαίνεται πως σε όλο το βιβλίο την ακολουθούν παντού κίνδυνοι. Ωστόσο κάποιες φορές την βλέπουμε να σκέφτεται την επιστροφή στην Ελλάδα. Τελικά οι δυσκολίες μας κάνουν πιο δυνατούς ή λειτουργούν ως ανασταλτικοί παράγοντες στην αποφασιστικότητα του ατόμου;

Η γνώμη μου είναι ότι πράγματι οι δυσκολίες μας ωριμάζουν. Και μας κάνουν να βρίσκουμε αναγκαστικά τρόπους να ανταπεξέλθουμε. Μπορεί να υπάρξουν στιγμές που θα φοβηθούμε ή θα δειλιάσουμε αλλά η ίδια η ζωή θα μας παρασύρει στη ρότα της. Ζώντας σε ένα αποστειρωμένο περιβάλλον τη ζωή μας, δεν καταλαβαίνουμε και πολλά από τον κόσμο που μας περιβάλλει. Και αυτό είναι κάτι σαν θάνατος. Ή σαν μη ύπαρξη. Δεν μπορούμε έτσι να αφήσουμε κανένα χνάρι πίσω μας. Μπορεί να αφήσουμε ένα αποτύπωμα παπουτσιού αλλά το πόδι μας δεν θα έχει αγγίξει το έδαφος. Επομένως θα είναι ανύπαρκτο ως προς τη δική μας συνεισφορά.

6) Οι άνθρωποι θα έπρεπε να έχουν το δικαίωμα, να επενδύσουν από την αρχή σε κάτι διαφορετικό, όταν αυτό που γνώριζαν γκρεμίζετε ή θα έπρεπε να εγκαταλείπουν κάθε προσπάθεια;

Κάποιοι άνθρωποι επενδύουν σε αυτά που φαίνονται εκ πρώτης όψεως σημαντικά για να έχουν μια άνετη και εύκολη ζωή. Όταν αυτό το σχέδιο δεν τους βγαίνει όπως θα ήθελαν αρχίζουν να προβληματίζονται και να αναρωτιούνται που έκαναν το λάθος. Άλλοι πάλι ρυθμίζουν τη ζωή τους με γνώμονα περισσότερο τις συναισθηματικές τους ανάγκες. Και οι δύο περιπτώσεις μπορούν να διαψευστούν στην πορεία. Οι αντιδράσεις του κάθε ατόμου θα είναι διαφορετικές όπως και οι επιπτώσεις των επιλογών τους. Όπως και νάχει όμως, όταν κάνουμε μια επιλογή, οφείλουμε να τη στηρίζουμε και να μην εγκαταλείπουμε την προσπάθεια. Γιατί θα είναι σαν να έχουμε απορρίψει για άλλη μια φορά τον εαυτό μας.

7) Στο βιβλίο σας, υπάρχουν χαρακτήρες από όλα τα κοινωνικά στρώματα θα έλεγα. Ωστόσο υπήρχε ένας χαρακτήρας που, αν και η εμφάνιση του ήταν σύντομη και εξυπηρετούσε την πορεία της ηρωίδας, έμεινε χαραγμένος στην καρδιά μου και δεν είναι άλλη από την Κάρλα. Ποια θα ήταν η πορεία της, αν η ζωή δεν της είχε φερθεί τόσο σκληρά, από την παιδική κιόλας ηλικία;

Οι άνθρωποι δεν επιλέγουν το οικογενειακό τους περιβάλλον, ούτε τον τρόπο που θα μεγαλώσουν. Είναι πάντα θέμα τύχης για καθέναν από μας να βρούμε στέρεο ή σαθρό έδαφος στα πρώτα μας βήματα. Και τις περισσότερες φορές αυτό διαμορφώνει τον χαρακτήρα μας στην ενηλικίωση. Η Κάρλα όπως και η Ρομπέρτα, γεννήθηκαν σε λάθος τόπο και χρόνο. Η καθεμιά έκανε διαφορετικές διαδρομές. Αλλά και επιλογές. Σε αυτή την πορεία, άλλοι τα καταφέρνουν και άλλοι όχι. Η ειδοποιός διαφορά είναι οι επιλογές που θα κάνεις στην πορεία. Αλλά όταν θες να αλλάξεις πορεία για κάτι, ποτέ δεν είναι αργά. Όσο σκοτεινό και αν είναι το παρελθον σου.

8) Κυρία Πανουργιά θα ήθελα να σας ευχαριστήσω για άλλη μια φορά. Σας εύχομαι να είναι καλοτάξιδο το νέο σας βιβλίο και να βοηθήσει πολλές βασανισμένες ψυχές να βρουν το Εισιτήριο που χρειάζονται προς την ελευθερία. Για το κλείσιμο, θα θέλατε να πείτε κάτι στα άτομα που σας στηρίζουν αλλά και στους αναγνώστες σας;

Είναι πολύ σημαντικό οι άνθρωποι να στηρίζουν ο ένας τον άλλον. Γιατί ποτέ δεν ξέρει κανείς πότε είναι η δική του σειρά να χρειαστεί βοήθεια. Και τότε ίσως βρει πόρτες κλειστές. Αν οι σχέσεις μας στηρίζονταν στην ανιδιοτέλεια και τον αλτρουισμό, η ζωή μας θα ήταν πολύ πιο εύκολη και ανθρώπινη. Γιατί θα είχαμε συμμάχους να παλέψουμε τα προβλήματά μας. Είναι εύκολο να νιώθεις και να συμπεριφέρεσαι σαν Ανθρωπος, το μόνο που χρειάζεται είναι να βάζεις λίγη ψυχή...

https://www.youtube.com/watch?v=pOzzZsD36KA

Χριστίνα Μιχελάκη

Ονομάζομαι Χριστίνα, όπως πολύ καλά βλέπετε και ζω στο όμορφο Ηράκλειο της Κρήτης. Είμαι σύζυγος και χαζομαμά. Αγαπάω πολύ την λογοτεχνία για αυτό όπου σταθώ και όπου βρεθώ, είμαι με ένα βιβλίο στο χέρι. Μην με ρωτήσετε ποιος είναι ο αγαπημένος μου συγγραφέας γιατί είναι πολλοί! Ως αθεράπευτη ονειροπόλα, πολλές φορές οι ιστορίες που παλεύουν μέσα στο κεφάλι μου με συνεπαίρνουν. Γι΄ αυτό και γω της γράφω δίνοντας τους πλήρη ελευθερία. Το πρώτο μου βιβλίο έχει τίτλο Τα Αστέρια Του Πεπρωμένου, ενώ άλλες συμμετοχές μου μπορείτε να βρείτε στις ανθολογίες, Το ξύπνημα, Σκοτάδι, Μαγικοί Χοροί, Θρύλοι του Σύμπαντος VI,που κυκλοφορούν από τις εκδόσεις Συμπαντικές διαδρομές, αλλά και στο site thebluez.gr.

Διαβάστε περισσότερα