"Η ομορφιά είναι δώρο Θεού. Αλλά η μοίρα δεν την κοιτά, την προσπερνά πολλές φορές!" , συζητώντας με την Φραγκούλη - Αργύρη Ιουστίνη

Γράφτηκε από την

fragkouli argyri ioustini

"Η Κοντυλένια είναι όπως την περιγράφει το όνομά της, μια πεντάμορφη ηρωίδα του Μεσοπολέμου που έζησε στο Μεγανήσι, το καταπράσινο νησί απέναντι από τη Λευκάδα." (οπισθόφυλλο). Όμως, η ομορφιά μπορεί να φέρει την ευτυχία; 

Η κυρία Ιουστίνη Φραγκούλη - Αργύρη μας απαντά ότι  "Η ομορφιά είναι ευλογία, είναι δώρο Θεού. Αλλά η μοίρα δεν την κοιτά, την προσπερνά πολλές φορές!" 

Αυτή την ευλογία, αυτό το δώρο του Θεού, θα γνωρίσουμε μέσα από την συνέντευξή μας με την κυρία Ιουστίνη Φραγκούλη - Αργύρη ... 

 

 

X.A.: Καλησπέρα, κυρία Φραγκούλη – Αργύρη. Σας ευχαριστώ για τη συνέντευξη που παραχωρείτε στο site μας, Aisthisis.gr. Αρχικά θα ήθελα να μας πείτε δυο λόγια για εσάς, ώστε να σας γνωρίσουμε καλύτερα.

Ι.Φ.: Είμαι Ελληνιδα της Διασποράς του Καναδά, ζώ στο Μοντρεάλ εδώ και τριάντα χρόνια, δημοσιογραφώ και συγγράφω μυθιστορήματα, βιογραφίες, περιηγητικά βιβλία. Η ζωή μου πηγαινοέρχεται ανάμεσα στην Ελλάδα και τον Καναδά, η γραφή μου παραμένει αυστηρά ελληνική!

 

Χ.Α.: «Η Κοντυλένια του Νησιού», το καινούργιο σας βιβλίο και καθώς ολοκλήρωσα το διάβασμα η πρώτη ερώτηση που μου ήρθε στο μυαλό ήταν: Πώς καταφέρατε να απεμπλακείτε συναισθηματικά από μία τόσο δραματική ιστορία;

Ι.Φ.: Η συγγραφή είναι μια πολύ δύσκολη και περίπλοκη υπόθεση. Η απόσταση απο την ιστορία (όταν επιλέγεις την αφήγηση σε τρίτο πρόσωπο) είναι επιτακτική ανάγκη για να αποδώσεις τα πρόσωπα , τα γεγονότα, την περιρρέουσα ατμόσφαιρα, την γραμμική πορεία του δράματος και την κορύφωσή του.

 

Χ.Α.: Υπαρκτό πρόσωπο η Κοντυλένια. Πείτε μας δυο λόγια για την πανέμορφη αυτή κοπέλα. Πώς την γνωρίσατε μέσα από την αφήγηση της θείας σας;

Ι.Φ.: Η Κοντυλένια ήταν υπαρκτό πρόσωπο και μέλη της οικογένειάς της ζουν σήμερα στο Μεγανήσι της Λευκάδας και στην πόλη της Λευκάδας. Η θεία μου, αδελφή του πεθερού μου απο το Μεγανήσι, έζησε τον απόηχο αυτής της ιστορίας, είχε γνωρίσει την Κοντυλένια και μου αφηγήθηκε τα γεγονότα όπως τα περιγράφω (πρόσθεσα κάποια στοιχεία μυθοπλαστικής εκτροπής). Η θεία Ελένη ήταν τόσο παραστατική στην αφήγησή της που κατόρθωσε να μου μεταδώσει την ουσία κι εγώ με τη σειρά μου να την κάνω μυθιστόρημα.

 

Χ.Α.: Βρισκόμαστε στην εποχή του Μεσοπολέμου. Η θέση της γυναίκας είναι μία, υποταγή στο θέλημα του άντρα. Κι όμως η Κοντυλένια κάνει την μικρή της επανάσταση. Τελικά, τι μας ωθεί να σπάσουμε τις αλυσίδες;

Ι.Α.: Μα ναι, η Κοντυλένια είναι όμορφη και έχει επίγνωση της ομορφιάς της. Ξέρει πως αυτή η ομορφιά μπορεί να της χαρίσει μια ζωή στην πόλη , μακριά απο τα χωριά και τη δουλεία της αγροτικής εργασίας. Κάνει την επανάστασή της και δεν δέχεται τα προξενιά που καταφθάνουν καθημερινά στο σπίτι του αδελφού της. Σημαδεύει τον άντρα που θέλει να παντρευτεί, κι αυτό ήταν μια επανάσταση.

Θεωρώ πως η δύναμη της γυναίκας είναι τόσο έντονη που μπορεί να σαρώσει τις αντιστάσεις ακόμη κι ενός αυστηρού κοινωνικού περίγυρου. Δείτε πώς σπάνε τα δεμσά τους πολλές γυναίκες τζιχαντιστών και δραπετεύουν απο την καταπίεσή τους. Πολλά είναι τα παραδέιγματα!

 

Χ.Α.: Η οικογένεια της Κοντυλένιας. Σκληρός πατέρας, αδέρφια που προσπαθούν να τραβήξουν τον δικό τους δρόμο. Η απουσία της μητέρας έντονη. Πιστεύετε ότι αν ζούσε η μητέρα της τα πράγματα θα ήταν διαφορετικά;

Ι.Φ.: Πιστεύω πως η ορφάνια από μάνα εκείνα τα δύσκολα χρόνια ήταν καθοριστική για τη συνοχή και την ομαλότητα μιας οικογένειας. Αν ζούσε η μάνα της Κοντυλένιας τα αγόρια δεν θα γίνονταν τόσο κακοτράχηλα, ο πατέρα ίσως να μην ήταν τόσο αυτοκαταστροφικός. Μια άλλη ισορροπία θα υπήρχε στον οικογενειακό ιστό και η Κοντυλένια θα μεγάλωνε πιό ομαλά κι όχι σαν κυματοθραύστης πέντε ανδρών.

 

Χ.Α.: Ο Αντώνης. Ο παιδικός φίλος της Κοντυλένιας. Παθολογικά ερωτευμένος μαζί της. Θα ξενιτευτεί για να βγάλει λεφτά και να την παντρευτεί. Η Κοντυλένια ωστόσο του είχε αποκλείσει κάθε ενδεχόμενο να είναι μαζί. Η ομορφιά της ή ο εγωισμός του ήταν αυτό που τον έκανε να είναι εμμονικός;

Ι.Φ.: Πιστεύω πως αυτός ο παιδικός έρωτας ήταν μια νομοτέλεια για τον Αντώνη. Η Κοντυλένια ήταν η ζωή του, η φίλη με την οποία έπαιζαν μαζί , η παρέα του. Την έβλεπε απο το απέναντι παράθυρο κι έλιωνε με την ομορφιά της. Ήταν ταγμένος να κατακτήσει κάθε μόριο αυτής της ομορφιάς. Ο μονομερής έρωτάς του ήταν μοιραίος αλλά σίγουρα όχι εμμονικός.

i kontilenia tou nisiou Ioustini Fragkoyli Argyri

Χ.Α.: Τραγική φιγούρα και ο Μενέλαος. Τον πόνεσα, αλλά και θύμωσα μαζί του. Θύμωσα γιατί δεν είπε την αλήθεια. Ένοιωσα ότι έπαιξε με την Κοντυλένια. Από την άλλη, βέβαια, το ότι δεν «χάλασε» την τιμή της, δείχνει ότι αν δεν την αγάπησε τουλάχιστον τη σεβάστηκε. Δεν μπόρεσα να καταλάβω. Την αγάπησε ή όχι την Κοντυλένια;

Ι.Φ.: Μα ο Μενέλαος τη λάτρεψε την Κοντυλένια. Είχε πάρει καινούρια θεραπεία στην Αθήνα και πίστεψε ότι είχε ξεπεράσει την ασθένειά του. Κι όταν είδε να ματώνουν τα σεντόνια ξανά απο τη λέπρα, τότε έφυγε για να μην την σκλαβώσει.

 

Χ.Α.: Πόσο εύκολο ήταν να συνδυάσετε την πραγματικότητα με τη φαντασία; Να περιγράψετε κομμάτια της ιστορίας που δεν γνωρίζατε άμεσα;

Ι.Φ.: Βασικά, ήμουν οικεία με το Μεγανήσι, με τη φύση της Λευκάδα, την ηθογραφία της εποχής. Ήταν εύκολο αυτό το κομμάτι, το δύσκολο ήταν να ακολουθήσω με τη γραφή αυτή την αμείλικτη μοίρα της Κοντυλένιας.

 

Χ.Α.: Αλήθεια, κατά τη διάρκεια συγγραφής της ιστορίας ήρθατε σε επαφή με συγγενείς της Κοντυλένιας; Και αν όχι, τουλάχιστον σας πέρασε από το μυαλό να ψάξετε να βρείτε μακρινούς συγγενείς;

Ι.Φ.: Παρότι γνώριζα την οικογένεια προτίμησα να μην έρθω σε επαφή με τους συγγενείς της διότι το μυθιστόρημα δεν είναι βιογραφία. Προτίμησα να μείνω στα λόγια της θείας της Ελένης, ήταν αρκετά για να φτιάξω ένα λογοτέχνημα!

 

Χ.Α.: Κλείνοντας τη συνέντευξη μας, τελικά η ομορφιά είναι ευλογία ή κατάρα;

Ι.Φ.: Η ομορφιά είναι ευλογία, είναι δώρο Θεού. Αλλά η μοίρα δεν την κοιτά, την προσπερνά πολλές φορές!

 

Χ.Α.: Σας ευχαριστώ πολύ για τον χρόνο σας και για την όμορφη συζήτηση. Να σας ευχηθώ να είναι καλοτάξιδο το βιβλίο σας και η Κοντυλένια να αγγίξει πολλές καρδιές.

Ι.Φ.: Κι εγώ σας ευχαριστώ πολύ για την ανάγνωση της Κοντυλένιας μου και για τις εύστοχες ερωτήσεις σας!

Χρυσή-Σίσυ Αγγελίδου

Από Κομοτηνή και Καλαμάτα, κατέληξα στον Άγιο Νικόλαο Κρήτης, μετανάστρια του έρωτα. Λατρεύω τα ταξίδια και έχω γυρίσει σε πολλά - πολλά μέρη. Αλλά πάνω από όλα λατρεύω τα ταξίδια της ψυχής! Και έχω κάνει πολλά! Μέσα από την μοναδική, παντοτινή, ανεκτίμητη αγάπη για τα βιβλία. Αυτή την αγάπη -και όχι μόνο- θέλω να μοιραστώ μαζί σας.

Διαβάστε περισσότερα