kalo mou paidiΒαυαρία – Τσεχία. Στα σύνορα των δύο χωρών υπάρχει ένα δάσος. Εκεί, σε ένα όμορφο ξέφωτο, υπάρχει μία καλύβα. Και όλα θα ήταν υπέροχα, καθώς το σκηνικό θυμίζει εξοχικό όπου μία οικογένεια θα μπορούσε να πηγαίνει να περνάει τα Σαββατοκύριακα της στην καλύβα αυτή… Η καλύβα αυτή όμως έχει μία ιδιαιτερότητα… Τα παράθυρά της είναι καλυμμένα… Φώς δεν μπαίνει από πουθενά … Ο αέρας ανακυκλώνεται από τον κυκλοφορητή … Στην καλύβα αυτή μένει μία οικογένεια φυλακισμένη. Ο πατέρας είναι αυτός που κανονίζει τα πάντα. Αυτός αποφασίζει πότε είναι μέρα, πότε είναι νύχτα. Αυτός φέρνει το φαγητό. Αυτός ανάβει την σόμπα. Αυτός βγάζει το πρόγραμμα φαγητού, τουαλέτας, μελέτης. Η μητέρα, η Λένα, και τα δύο παιδιά, η Άννα και ο Γιοχάναν, απλά ακολουθούν τις εντολές του. Αυτός είναι ο Θεός… Αυτός ζει μία ειδυλλιακή ζωή … Μέχρι που η μητέρα καταφέρνει να αποδράσει … Και ένα θρίλερ αρχίζει να ξετυλίγεται …

Μέχρι να ξεκινήσω την ιστορία της Λένας, διάβαζα παντού την φράση «Τι μάνα είσαι εσύ Λένα;» και η περιέργειά μου για το τι μάνα ήταν η Λένα όλο και μεγάλωνε. Μέχρι που διάβασα την ιστορία της και κατέληξα … Η Λένα ήταν μία μάνα που προσπάθησε να σταθεί δίπλα στα παιδιά της. Η «Λένα» ήταν μία μάνα προσπάθησε να σώσει τα παιδιά της. Η «Λένα» ήταν μία μάνα, μία γυναίκα, που προσπάθησε να μην χάσει το μυαλό της. Την ύπαρξή της.

Ναι, η ιστορία ως ιστορία μπορεί να μην είναι πρωτότυπη, ο ένοχος μπορεί να είναι άνευ ενδιαφέροντος, ο λόγος της απαγωγής να φαίνεται ανούσιος … Ναι, μπορεί να ισχύουν όλα αυτά… Αλλά το «Καλό μου Παιδί» ξεχωρίζει για έναν λόγο … Για την καθηλωτική σκιαγράφηση του ψυχολογικού προφίλ των πρωταγωνιστών…
 Με ωραία γραφή που σε μεταφέρει στο σκοτεινό περιβάλλον της καλύβας, με εικόνες που σου δημιουργούν κλειστοφοβικά συναισθήματα, η Romy Hausmann καταφέρνει να μας «βάλει» μέσα στο μυαλό της Λένας, της Άννας, του Ματίας και μέσα από αυτούς στο μυαλό του απαγωγέα. Η ιστορία παρουσιάζεται μέσα από τρία διαφορετικά πρίσματα. Η Λένα, η Άννα και ο Ματίας περιγράφουν τις σκέψεις τους, τα συναισθήματά τους, φανερώνοντας πώς μία τραγωδία επηρεάζει διαφορετικά τους εμπλεκόμενους.

         Η «Λένα» ακροβατεί ανάμεσα στη λογική και την τρέλα. Πόσο εύκολο είναι να κρατήσεις τα λογικά σου όταν βρίσκεσαι κλεισμένη σε ένα σπίτι; Πόσο εύκολο είναι να κρατήσεις την ταυτότητά σου, να μην ξεχάσεις ποιος είσαι όταν για χρόνια «ζεις» μία άλλη ζωή; Πόσο εύκολο είναι να σταθείς δίπλα σε δύο μικρά παιδιά; Πόσο εύκολο είναι να τους δείξεις την αλήθεια χωρίς να τα καταστρέψεις συναισθηματικά; Πόσο εύκολο είναι να κατανοήσεις την Λένα; Να δεις μέσα από τα δικά της μάτια; Όλα αυτά τα ερωτήματα βλέπουμε μέσα από την αφήγηση της Λένας. Όλα αυτά τα συναισθήματα που βιώνει η Λένα, βιώνουμε και εμείς …

Η μικρή Άννα προσπαθεί να συνειδητοποιήσει τι έχει συμβεί. Ο κόσμος της γκρεμίζεται. Η ασφάλεια της καλύβας έχει χαθεί. Έρχεται σε επαφή με ανθρώπους. Και αυτό την τρομάζει. Η ελευθερία της, όπως εμείς την αντιλαμβανόμαστε, είναι η συναισθηματική της καταστροφή. Μέσα από τους φόβους της, τις ανησυχίες της, τις αντιδράσεις της, βλέπουμε την επιθυμία του παιδιού να είναι το «Καλό παιδί», την προσκόλληση του παιδιού στον γονιό ακόμα κι αν αυτός το έχει φυλακή, μία φυλακή όμως που είναι η "πραγματικότητά" του. Γιατί δεν έχει γνωρίσει κάτι άλλο. Και φυσικά βλέπουμε την τραγική συναισθηματική κατάληξη όλων αυτών.

Ο Ματίας προσπαθεί να δεχθεί την πραγματικότητα. Μία πραγματικότητα σκληρή. Μία πραγματικότητα που εδώ και 14 χρόνια τον χτυπά αλύπητα. Η ιδανική εικόνα της κόρης του συνθλίβεται με όλα όσα επακολουθούν της εξαφάνισής της. Θα παλέψει να βρει την κόρη του, να πραγματοποιήσει την υπόσχεση που έδωσε στη γυναίκα του! Ότι θα φέρει πίσω την μονάκριβή τους. Και είναι όλα αυτά που θα τον οδηγήσουν από το ένας λάθος στο άλλο. Λάθη ολέθρια. Λάθη που θα τον συντρίψουν όταν η αλήθεια έρθει γυμνή μπροστά του. Λάθη που θα του αποκαλύψουν με τραγικό τρόπο ότι εθελοτυφλούσε.

Καθηλωτικό, σκοτεινό, συγκλονιστικό, το Καλό Παιδί είναι ένα ψυχολογικό θρίλερ που θα σας συνεπάρει.

Χρυσή-Σίσυ Αγγελίδου

Από Κομοτηνή και Καλαμάτα, κατέληξα στον Άγιο Νικόλαο Κρήτης, μετανάστρια του έρωτα. Λατρεύω τα ταξίδια και έχω γυρίσει σε πολλά - πολλά μέρη. Αλλά πάνω από όλα λατρεύω τα ταξίδια της ψυχής! Και έχω κάνει πολλά! Μέσα από την μοναδική, παντοτινή, ανεκτίμητη αγάπη για τα βιβλία. Αυτή την αγάπη -και όχι μόνο- θέλω να μοιραστώ μαζί σας.

Διαβάστε περισσότερα