mikroi theoi areti kampitsi  Αλήθεια, εσείς έχετε ανακαλύψει το "Μικρό Θεό" που κρύβεται μέσα σας;

  Τι πιστεύετε ότι σας καθιστά "Θεούς" στα μάτια των άλλων;

  Μήπως η κυριαρχία, τα επιφωνήματα θαυμασμού και η φρούδα κολακεία  τους;

  Αλήθεια;

 Σκεφτείτε την αποδοχή της διαφορετικότητας και τη μοναδικότητά σας ως οντότητα.  Τη συσπείρωση των δυνάμεών σας και την υπερπήδηση εμποδίων κατά το κυνήγι της ευτυχίας προς τον ταχύτατο  άξονα της εξελισσόμενης ύπαρξης;

  Θεωρώ πως το έργο «Mικροί Θεοί» της Αρετής Καμπίτση, πέρα από μια βαθιά ανθρώπινη συναισθηματική ιστορία αποτελεί επίσης κινητήρια ώθηση αυτοβελτίωσης μιας και η πένα της συγγραφέως καυτηριάζει με βελούδινο μελάνι κι περιγραφική ενσυναίσθηση αναβράζουσες σκέψεις, απροσδόκητες καταστάσεις, παγιωμένες αντιλήψεις οι οποίες αποτελούν  πνευματική τροφή για συζήτηση με τους αναγνώστες.

  Μόλις το αναγνωστικό κοινό αφουγκραστεί τα επιφωνήματα της πλοκής και τους αναστεναγμούς της ροής του βιβλίου, θα στοχεύσει στην αντιμετώπιση των δυσχερειών, την  καλυτέρευση των συνθηκών διαβίωσης και θα αγωνιστεί για την εκσυγχρόνιση παλαιωμένων ηθών.

  Ο έρωτας κινεί τα νήματα μιας δραματικής περιπέτειας, η οποία δρομολογείται σε δύο άξονες, την εξέλιξη της ροής της πλοκής μέσα στη θρησκευτική απολυταρχία και την ασφυκτική νοοτροπία, καθώς και τις ανάγλυφες απεικονίσεις των πτυχών ενός ψυχογραφήματος και συνεπώς την εμβάθυνση στον ψυχισμό ενός χαρακτήρα, που οι αναγνώστες  θα ανακαλύψουν κατά το αναγνωστικό ταξίδι τους.

  Λεπτομερώς σκιαγραφείται  η καθημερινότητα της μικρής φτωχικής κοινωνίας του Σουρανίου υπό την  Ισλαμική θρησκευτική απολυταρχία. Τα ήθη και τα έθιμα. Την ιεραρχική δομή  κατοίκων σύμφωνα με την περιουσιακή κατάσταση τους.

  Έντονη αθυμία κι οργή προκαλεί η θέση της γυναίκας ως υποδεέστερο ον μπρος την πατριαρχική φιγούρα, μηχανή αναπαραγωγής, υπάκουο «κτήμα» βίαιων ξεσπασμάτων. Πίσω όμως από το χιτζάμπ κι την ισλαμική μαντίλα, στο αινιγματικό βλέμμα της μητέρας καθρεφτίζεται η ανυπέρβλητη αγάπη της προς τα παιδιά της. Η υπομονή και οι θυσίες της  υπερνικούν την αυστηρή ιδιοσυγκρασία.

 Η ομολογία των ανυπέρβλητων ονείρων για μία καλύτερη ζωή,  οι απορίες στα ερεθίσματα του κόσμου, οι δυνατότητες και η οξυδέρκεια του πνεύματος του Άχμαντ ως παρεκτρέπουσα συμπεριφορά  τιμωρείται διά χειροδικίας και μελέτης των κανόνων του Ισλάμ σύμφωνα με την νοοτροπία της χώρας.

 Οι αναγνώστες θα ανακαλύψουν πληροφορίες για το Πακιστάν που ίσως και να μην τις γνώριζαν. Και παρότι οι κουλτούρες μας διαφέρουν, θα δουν κάποια κοινά σημεία στις κλειστές κοινωνίες κυρίως παλαιότερων χρόνων.  Περηφάνια και προκατάληψη. Ανέχεια κι κακουχίες. Συνεχής αγώνας για επιβίωση. Η ελπίδα για την απελευθέρωση από το συντηρητικό κλοιό.

 Το βιβλίο με θύμωσε, ίσως  διότι δεν μπορώ να κατανοήσω πλήρως  την κουλτούρα του Άχμαντ καθώς συγκρούεται με τον δυτικό ορθολογιστικό τρόπο σκέψης μου εφόσον κάθε δράση έχει αντίδραση. Κάθε κίνηση “δίκαια” ή "απεχθής" δικαιολογείται ως θέλημα του Αλλάχ. Ο άνθρωπος είναι καταδικασμένος στη μοίρα του. Αγαπητέ αναγνώστη σε προκαλώ να μετρήσεις πόσες φορές αναφέρεται η λέξη "Θεός" ή συνώνυμες προσφωνήσεις. Ύψιστος, Πανάγαθος κλπ.  Θεωρώ πως η συγγραφέας πέτυχε τον στόχο της, να φέρει κοντά τον αναγνώστη με τους προβληματισμούς του κεντρικού ήρωα, Άχμαντ!

  Γίνεται ο Θεός να ξεχνάει; Να βασανίζει; Να τιμωρεί ψυχές που πόθησαν την ελευθερία και την επίτευξη των στόχων τους; Τα αιώνια ερωτήματα της ανθρωπότητας μπρος την ορμητική ροή της ζωής. Να κρίνει την αδικία κι να μην χαρίζει την ευτυχία, αλλά να προσφέρει ψήγματα χαράς; Η μοίρα των ηρώων να αφήνεται στα χέρια του Αλλάχ ακόμη κι όταν επιτέλους  οι πρωταγωνιστές κινούν τα γρανάζια διαφυγής προς το θεραπευτικό φως της γαλήνης; Κάτι τέτοιες στιγμές πέρα από τα θρησκευτικά πιστεύω που επιτάσσουν μια ακολουθία από καθιερωμένες συνήθειες ξεπροβάλει η ανθρώπινη πλευρά.

  Ο δεύτερος αφηγηματικός άξονας του βιβλίου  φαντάζει σκοτεινός με καταθλιπτικές αποχρώσεις παρόλα αυτά μέσα στην απαισιοδοξία κι την ένταση των συναισθηματικών αποχρώσεων ο αναγνώστης θα βυθιστεί  σ’ ένα εξαιρετικό ψυχογράφημα το οποίο εξυψώνει τις απλές καθημερινές χαρές που γαληνεύουν την ψυχή του. Συνήθειες ή καταστάσεις που βρισκόμαστε αντιμέτωποι.  Μπροστά στο αποπνικτικό αδιέξοδο θα αφουγκραστεί τις φοβίες του νου, ενώ θα εξυμνήσει την ομορφιά της πλάσης, τη γλυκύτητα της ζωής. Νοσταλγικές σκιές, ανάγλυφες αναπαραστάσεις συμπληρώνουν το παζλ της ευτυχίας.  Μια εξομολόγηση εφ' όλης της ύλης προσφέρει συναισθηματική κορύφωση και ψυχική κάθαρση.

  Ο χρόνος αποτελεί σύμμαχο αλλά και εχθρό. Μοιάζει  αργός, τυραννικός προς τη νοσταλγία γλύφει τις πληγές της  κι άλλοτε πάλι σαν άνεμος θεριεύει τον κίνδυνο για την απόφαση μοιραίων καταστάσεων τις πιο επικίνδυνες στιγμές. Η ομορφιά είναι αθάνατη πέρα από τα δεσμά του χρόνου, εγκλωβισμένη στα φύλλα της καρδιάς, στην πνοή της υπόστασης.

  Ο έρωτας θαλασσινή αλμύρα. Τα ταραχώδη κύματα της παρασέρνουν στο βυθό τους ήρωες ως χαρακτήρες αρχαίας τραγωδίας. Εξαπλώνει τους βλαστούς της εφηβικής έξαψης. Είναι ανεπίτρεπτος, δέσμιος των ηθών κι του φαίνεσθαι. Κρύβεται κάτω από την σκιά του φόβου. Η ευτυχία μετριέται σε ρουπίες. Η δε αγάπη μυστική, ενώ σαν κρυφός θησαυρός φωλιάζει στα σπλάχνα. Κάθε χτύπος κι ανομολόγητος πόθος, κάθε βλέμμα προκλητικά θανατηφόρο αμάρτημα. Σκέψεις που σφυροκοπούν «τα πρέπει» κι αναζητούν λύσεις σε «γιατί». Μάτια που καίνε, χείλη που σιωπούν, μα σαν βρεθεί η μοναδική ευκαιρία απροκάλυπτα την αλήθεια ομολογούν. Αλήθεια πολυσύνθετη καθώς εμπεριέχει αρετές όπως η ο σεβασμός, η κατανόηση και επικοινωνία. Άγραφοι κανόνες που αντιτίθενται στο παγιωμένο είθισται, το οποίο καθιστά έννοιες συνώνυμες με την λεπτότητα, και τη συμπόνια ως αδυναμίες. Οι αποχρώσεις της ευτυχίας ακτινοβολούν αφοσίωση, στοργή και ανιδιοτέλεια μα το ταξίδι έως την επίτευξη έχει γεύση από νεράντζι. Γλυκόπικρο, με ερινύες και αμφιβολίες να στοιχειώνουν την κρίση των ηρώων.

  Γνωρίστε την Αννίμα, βαδίστε στα χνάρια της σκληρής ζωής της. Η βασανισμένη ψυχή της αλύγιστη μπρος τις κακουχίες, το υπομονετικό βλέμμα της  χαμηλωμένο στην όψη του Αμπντούλ. Νιώστε την αθεράπευτη αγάπη που εκπέμπει η θέρμη της. Αφουγκραστείτε την αγωνία για την ανατροφή των παιδιών της, τις ανησυχίες και τις συμβουλές της.

  Ο Άχμαντ και ο Μοχάμεντ δυο αδερφικοί φίλοι. Αλληλο συμπληρώνουν ο ένας τον άλλον σαν τους αδιάρρηκτους κρίκους μιας αλυσίδας.

  Ο Άχμαντ έχει ευαισθησίες, ξεχειλίζει από εφηβικές απορίες οι οποίες καταφεύγουν σε εριστικές σκέψεις ως επαναστάτης συγκρούεται με την προσωποποίηση του κατεστημένου προτύπου, το οποίο αντικατοπτρίζεται τόσο στα μέλη της οικογενείας αλλά κι του κοινωνικού περίγυρου. Θέλει να αλλάξει τον κόσμο. Θέλει να δημιουργήσει! Σέβεται την γυναίκα ως οντότητα, κι καυτηριάζει την τιμωρία του «Θεού» μέσω των επιλογών του κόσμου αλλά και των φυσικών καταστροφών.

  Ο Μοχάμεντ πρόσχαρος, υπόδειγμα καλού Μουσουλμάνου αν κι συγκαταβατικός με την κουλτούρα αρνείται τις επιθυμίες μπρος την κατακραυγή της κοινωνίας ώσπου με τόλμη ρισκάρει κι διεκδικεί τα απωθημένα του.

  Η Ναντίρα ποθεί να γευτεί το ύδωρ της ζωής. Διψασμένη για ελευθερία επιθυμεί να αποδεσμευτεί από την καταπίεση. Να ακολουθήσει τα χνάρια της χαράς ακόμη κι αν διαρκούν ελάχιστες στιγμές  μπρος την ολότητα της ευτυχίας.

  Αντίθετα η Σιρούμ, καταδικασμένη ως θύμα των περιστάσεων επιζητά την λύτρωση. Προσγειωμένη, με χιλιάδες αμφίβολες σκέψεις να φωλιάζουν στο νου προσδοκά την ασφαλή επιβίωση κατά την  επικήρυξη του μίσους.

  Όλοι μαζί  κυνηγούν το όνειρο της ευτυχίας. Τολμούν το αδύνατο. Δείχνουν πίστη στην ατομική ελευθερία. Δραπετεύουν από το Σουράνι και ευελπιστούν για μια δίκαιη κι όμορφη ζωή στην πρωτεύουσα.  Μια απροσδόκητη περιπέτεια ξεκινά και ωθεί τους χαρακτήρες σε βαθιά νερά.

  Οι "Μικροί Θεοί" είναι ένα βιβλίο για όσους θέλουν να αντικρίσουν κατάματα τις κοινωνικές ανισότητες. Να εξυμνήσουν αξίες όπως η φιλία, ο έρωτας και η ελπίδα για ένα καλύτερο μέλλον. Το εξώφυλλο εντυπωσιακό με τα μάτια να αποτελούν το παράθυρο της ψυχής. Ο λόγος είναι βατός, κατανοητός χωρίς φλύαρες ή βαρύγδουπες λέξεις. Καθιστά το βιβλίο ευχάριστο ανάγνωσμα με συναισθηματική αποκορύφωση, κατ’ εμέ η δεύτερη παράλληλη αφήγηση απαιτεί συνειδητοποιημένο κοινό. Η ροή είναι γρήγορη χωρίς να κουράζει, ενώ ζωηρές εικόνες εναλλάσσονται  προσδίδοντας κάθε φορά το κλίμα και την ένταση της κάθε σκηνής, αλλά και τις απόψεις των ηρώων μέσω αληθοφανών διαλόγων. Κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Πνοή.

  Εύχομαι να αγαπηθεί από όλους και τα κύρια μηνύματα  του να αποτελέσουν αφορμή για συζήτηση ανεξαρτήτως θρησκείας, χρώματος ή φύλλου. Να είναι καλοτάξιδο. Να πλεύσει με ούριο άνεμο στις λογοτεχνικές θάλασσες της καρδιάς των αναγνωστών.

Βασιλική Μπούζα

Με λένε Βασιλική Μπούζα και κατοικώ στο Πέραμα του Πειραιά. Λατρεύω την φανταστική λογοτεχνία, κι από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου είμαι είτε με ένα βιβλίο κι ένα στυλό στο χέρι. Οδεύω προς την έκδοση του πρώτου ολοκληρωμένου συγγραφικού έργου μου και έχω συμμετάσχει στις ανθολογίες: Μαγικοί Χοροί, Θρύλοι του Σύμπαντος VI, Σκοτάδι, Το ξύπνημα.

Διαβάστε περισσότερα