Νυχτερινό Σχολείο: Η αντίσταση - C. J. Daugherty

Γράφτηκε από την

nuxterino sxoleio i antistasi 2Έχουν περάσει μερικοί μήνες από τα γεγονότα του τρίτου βιβλίου της σειράς και η Άλι, μαζί με την φίλη της Ρέιτσελ, έχουν φύγει από την Κιμμέρια Ακαδημία, προσπαθώντας να ξεφύγουν από τους ανθρώπους του Ναθάνιελ. Κυνηγημένες από το ένα ασφαλές σπίτι στο άλλο, ρίχνουν την άγκυρα τους στην Γαλλία και στο σπίτι του Σιλβέν.

Για πρώτη φορά μετά από αρκετές εβδομάδες, η Άλι μπορεί να νιώσει ασφαλής και ίσως και λίγο ξέγνοιαστη. Έως ότου ο Ναθάνιελ ανακαλύψει τα ίχνη της. Αυτή την φορά όμως, ο πιο μισητός εχθρός της, είναι αποφασισμένος. Οι άνθρωποι του έχουν όπλα που δεν διστάζουν να τα χρησιμοποιήσουν εναντίον της Άλι και του Σιλβέν. Χάρη στις εκπληκτικές ικανότητες του όμορφου Γάλλου, καταφέρνουν να ξεφύγουν από του χάρου τα δόντια. Για άλλη μια φορά, η Άλι και η Ρέιτσελ είναι αναγκασμένες να φύγουν από το καταφύγιο τους. Μα αυτή την φορά θα γυρίσουν πίσω στην Κιμμέρια Ακαδημία, το μέρος όπου θεωρούν σπίτι τους. Η Κιμμέρια Ακαδημία ωστόσο, έχει αλλάξει, όλα και όλοι έχουν αλλάξει. Και πλέον δεν υπάρχει γυρισμός. Για κανέναν.

Το τέλος του τρίτου βιβλίου με άφησε κυριολεκτικά άφωνη, έτσι όταν ξεκίνησα το τέταρτο δεν ήξερα πραγματικά τι να περιμένω. Οι λίγες στιγμές ξεγνοιασιάς και χαράς που περνούσε η Άλι κοντά στον Σιλβέν, με έκαναν να ξεχαστώ λιγάκι κι εγώ, από τα προβλήματα που την κυνηγούσαν και όπου ακούν στο όνομα Ναθάνιελ. Η συγγραφέας όμως, δεν μας κάνει την χάρη. Από τα πρώτα κιόλας κεφάλαια, ο Ναθάνιελ κάνει την εμφάνιση του, αυτή την φορά πιο αμείλικτος από ποτέ.

Αυτό που αγάπησα περισσότερο στο βιβλίο, ήταν πως περιείχε όλα τα στοιχεία, των τριών προκατόχων του σε ακόμα πιο μεγάλο βαθμό. Παθιασμένο, γεμάτο δράση (ο ναι από αυτήν έχει μπόλικη), μου έξαψε την περιέργεια από τις πρώτες κιόλας σελίδες. Βέβαια, να μην παραλείψω να αναφέρω πως με το ακόμα πιο σκοτεινό μυστήριο και τις ακόμα πιο αναπάντεχες εξελίξεις, η περιέργεια μου χτύπησε καμπανάκι! Δεν μπορούσα να το αφήσω από τα χέρια μου με τίποτα. Ούτε κατάλαβα για το πότε είχα φτάσει στην τελευταία σελίδα.

Πάμε τώρα στα πιο ζουμερά και αγαπησιάρικα. ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ. Η ΑΛΙ ΕΧΕΙ ΑΓΟΡΙ. Ναι, η Άλι αποφασίζει να δώσει μία ευκαιρία στον Σιλβέν, με τα καταγάλανα μάτια. Οι σκηνές μεταξύ τους, είναι τόσο γλυκές που θα κολλήσετε από τα σιρόπια. Εντάξει υπερβάλω λίγο, ήταν όμως φουλ ρομαντικές και ερωτικές.

Σε αυτό το σημείο, μου τα χάλασε λίγο. Εντάξει καλός ο Σιλβέν, ματάρες έχει, κορμάρα έχει, της έχει σώσει την ζωή άπειρες φορές, αλλά ρε Άλι, ρε καλό μου κορίτσι, γιατί όταν κοιτάς τον Κάρτερ ξεροσταλιάζεις ακόμα; Γιατί η καρδούλα σου χτυπάει σαν τρελή μόλις τον βλέπεις; Γιατί δεν βλέπεις πια ΠΟΣΟ σ’ αγαπάει και εκείνος; Νομίζω πως όλοι καταλάβατε πως είμαι με το μέρος του Κάρτερ. Μπορεί να είναι λίγο σκληρός, λίγο απότομος, λιγουλάκι υπερπροστατευτικός, παραμένει όμως ένα βαθιά πληγωμένο αγόρι, που έχει χάσει τα πάντα στην ζωή του και τώρα βλέπει τον έρωτα του να σαλιαρίζει με κάποιον άλλον. ΟΧΙ. Δεν το δέχομαι. Κι εκεί που λέω οκ, η Άλι είναι με τον Σιλβέν, πάει μας τελείωσε ο Κάρτερ, είχα αρχίσει να το χωνεύω τέλος πάντων, φτάνω στα τελευταία κεφάλαια και τρώω την κατραπακιά στο κεφάλι. Μένω να κοιτάω εντελώς σαν χαζή την τελευταία σελίδα με βουρκωμένα μάτια. Γιατί βρε Daugherty; Γιατί;;!!

Τώρα, στο σοβαρό κομμάτι. Νομίζω πως είναι από τις λίγες σειρές που έχω διαβάσει, όπου οι χαρακτήρες έχουν τόσο μεγάλη εξέλιξη και τόσο μεγάλη ανάπτυξη καθώς περνάει η ιστορία, που σε εκπλήσσει. Κανένας ήρωας δεν γράφτηκε απλώς για να γραφτεί, όλοι ανεξαιρέτως, έχουν υπόβαθρο, δυνατές ιστορίες και από ένα μυστικό κλειδί που βοηθάει την Άλι να ξεκλειδώσει τα προβλήματα, τα μυστικά και τα ψέματα που την αφορούν. Αυτό που με στεναχώρησε πολύ, ήταν η απουσία της Τζο. Δεν έλειπε αφάνταστα μόνο στην Άλι, αλλά και σε μένα.

Για το τέλος, θα ήθελα να αναφέρω, πως το κείμενο, είναι τόσο καλογραμμένο που θα αισθανθείτε, ότι αισθάνονται οι ήρωες. Θα ζήσετε μαζί τους, τα πάθη και τις ζήλιες τους, τις απώλειες τους, τον φόβο και τον τρόμο τους. Για μένα, αυτό είναι το πιο σημαντικό κάθε φορά που ανοίγω ένα καινούργιο βιβλίο. Να με συνεπαίρνει, να μην με αφήνει να πάρω ανάσα. Να νιώθω κάθε δευτερόλεπτο μέρος της ιστορίας. Αυτό είναι ένα στοιχείο που η Daugherty το γνωρίζει πολύ καλά!

Χριστίνα Μιχελάκη

Ονομάζομαι Χριστίνα, όπως πολύ καλά βλέπετε και ζω στο όμορφο Ηράκλειο της Κρήτης. Είμαι σύζυγος και χαζομαμά. Αγαπάω πολύ την λογοτεχνία για αυτό όπου σταθώ και όπου βρεθώ, είμαι με ένα βιβλίο στο χέρι. Μην με ρωτήσετε ποιος είναι ο αγαπημένος μου συγγραφέας γιατί είναι πολλοί! Ως αθεράπευτη ονειροπόλα, πολλές φορές οι ιστορίες που παλεύουν μέσα στο κεφάλι μου με συνεπαίρνουν. Γι΄ αυτό και γω της γράφω δίνοντας τους πλήρη ελευθερία. Το πρώτο μου βιβλίο έχει τίτλο Τα Αστέρια Του Πεπρωμένου, ενώ άλλες συμμετοχές μου μπορείτε να βρείτε στις ανθολογίες, Το ξύπνημα, Σκοτάδι, Μαγικοί Χοροί, Θρύλοι του Σύμπαντος VI,που κυκλοφορούν από τις εκδόσεις Συμπαντικές διαδρομές, αλλά και στο site thebluez.gr.

Διαβάστε περισσότερα