Οι ελαιώνες του Βερολίνου - Ιφιγένεια Βουρδούνη

Γράφτηκε από την

oi elaiwnes tou verolinou«Οι ελαιώνες του Βερολίνου» διαβάζω στο εξώφυλλο του βιβλίου της η Ιφιγένεια Βουρδούνη και σκέφτομαι ακόμα ένα βιβλίο για μία από τις τραγικότερες σελίδες του ανθρώπινου γένους. Άλλη μία ιστορία μιας ελληνικής οικογένειας που δυνοπάθησε κατά τη διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου. Και ναι μπορεί ως θέμα να είναι χιλιοειπωμένο, μπορεί να έχουν γραφτεί άπειρες σελίδες και να έχει χρησιμοποιηθεί άπειρο μελάνι για το συγκεκριμένο θέμα, αλλά για μία ακόμη φορά η κτηνωδία της ανθρώπινης φύσης σε συνδυασμό με την απόλυτη προσφορά στον συνάνθρωπο (δύο καταστάσεις τόσο αντιφατικές μεταξύ τους), έτσι όπως παρουσιάζεται μέσα από την πένα της κυρίας Βουρδούνη, με άφησε με μία μελαγχολία στην καρδιά και με ένα «γιατί». Γιατί ο άνθρωπος, για χάρη της εξουσίας, φτάνει σε τέτοιες ακρότητες και μελαγχολία όταν συνειδητοποιείς ότι τελικά δεν μαθαίνουμε από την Ιστορία.

Κέρκυρα, 1η Νοεμβρίου 1940, και ο βομβαρδισμός του νησιού βρίσκει τη Θοδώρα μαζί με τον εφτάχρονο Αργύρη και τα δύο δύδυμα αδέρφια του, Σάββα και Βαλάντη, στο υπόγειο του αρχοντικού τους. Ο πατέρας του, Ιάκωβος, και η αδερφή του, Ασπασία, γιατροί και οι δύο, βρίσκονται στο νοσοκομείο. Το τέταρτο παιδί της οικογένειας, ο δεκαεφτάχρονος Άρης απουσιάζει. Δεν είναι πουθενά. Και ο πόλεμος μέσα στην οικογένεια Καλλέργη αρχίζει. Τελικά, τι είναι αυτό που θα διαλύσει την οικογένεια; Ο ίδιος ο πόλεμος ή το μίσος του Άρη που κατηγορεί τους γονείς του για την ταπεινή καταγωγή του; Γιατί ο πόλεμος βγάζει στους ανθρώπους τα πιο σκληρά, αδυσώπητα, ψυχρά συναισθήματα.

Η ιστορία παρουσιάζεται μέσα από τα μάτια ενός μικρού παιδιού, μέσα από την αθώα ψυχή του Αργύρη, ο οποίος αναγκάζεται και αυτός να μεγαλώσει απότομα. Πάντα με τη μητέρα του βρίσκεται από την Κέρκυρα στο κέντρο του μίσους, στο μέρος όπου εκατομύρια άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους. Και εκεί χάνει για πάντα το στήριγμά του. Η Θοδώρα, η μητέρα που δικαιολογεί πάντα τον Άρη, το παιδί της. Η μητέρα που δεν μπορεί να δεχθεί ότι έκανε λάθος. Η μητέρα που δεν διστάζει στο τέλος να καταραστεί το ίδιο της το παιδί, αλλά την έσχατη στιγμή να του πει ότι τον αγαπά απόλυτα.

Ο Ιάκωβος, ο πατέρας που προσπαθεί να σώσει την οικογένειά του και στέλνει την κόρη του ως γιατρό στο μάτι του κυκλώνα, τη Γερμανία. Ο Σάββας και ο Βαλάντης, που δεν δίστασαν να πάνε στην Αλβανία και εν συνεχεία αντάρτες στα βουνά. Η Ασπασία που θα υποκύψει στους χτύπους της καρδιάς της, θα υποκύψει στον έρωτα για τον εχθρό και θα γνωρίσει την έσχατη προδοσία. Και ο Άρης, ο οποίος θα φτάσει στην ιεραρχία του γερμανικού στρατού. Ο Άρης, που                                                                               δεν θα διστάσει να σκοτώσει την ίδια του την οικογένεια.

Πρόσωπα τραγικά, πρόσωπα που κάνουν τις ανατροπές, πρόσωπα που ο πόλεμος τα άλλαξε, τα εισοπέδωσε, τα ανάστησε. Μία ιστορία, η οποία εκπροσωπεί την ιστορία σχεδόν όλων των οικογενειών της Ελλάδας. Η Ιφιγένεια Βουρδούνη μέσα από την γραφή της, συγκεκριμένη, χωρίς περιττές περιγραφές, γρήγορη εξέλιξη, σχεδόν κινηματογραφική, μεταφέρει όλα τα συναισθήματα των ηρώων. Πάθη, μίση, έρωτες, συνδέονται με τα ιστορικά γεγονότα της εποχής, χωρίς να γίνονται κουραστικές αναλύσεις. Μία αφήγηση που σε βάζει σε τρομερές σκέψεις, σε θυμώνει, σε εξοργίζει, σε στεναχωρεί, αλλά συνάμα σε χαροποιεί όταν βλέπεις ότι μέσα στη δίνη του πολέμου η ανθρωπιά δεν χάνεται και σε ικανοποιεί όταν έρχεται η κάθαρση των ηρώων, ακόμα και σε αυτούς που θα χαθούν για πάντα. Γιατί και ο θάνατος σε μερικές περιπτώσεις είναι κάθαρση.

Χρυσή-Σίσυ Αγγελίδου

Από Κομοτηνή και Καλαμάτα, κατέληξα στον Άγιο Νικόλαο Κρήτης, μετανάστρια του έρωτα. Λατρεύω τα ταξίδια και έχω γυρίσει σε πολλά - πολλά μέρη. Αλλά πάνω από όλα λατρεύω τα ταξίδια της ψυχής! Και έχω κάνει πολλά! Μέσα από την μοναδική, παντοτινή, ανεκτίμητη αγάπη για τα βιβλία. Αυτή την αγάπη -και όχι μόνο- θέλω να μοιραστώ μαζί σας.

Διαβάστε περισσότερα