Υπάρχει μία γωνιά του κόσμου, που κάποιοι Δυτικοί θα έλεγαν πως οι κάτοικοι είναι ξεχασμένοι από το Θεό. Κι όμως όλα αυτά οφείλονται στην κοινωνική διαστρωμάτωση, την ιδιοσυγκρασία, τα ήθη και τα έθιμα κάθε λαού. Ωφέλιμο θα ήταν οι προηγμένες χώρες να βοηθήσουν τις αναπτυσσόμενες, τόσο με χρηματική υποστήριξη αλλά και γνωσιακές μεθοδολογίες ώστε να αποτελέσουν τα κύρια θεμέλια καλυτέρευσης του επίπεδου διαβίωσης και συνεπώς της εξέλιξης και της δημιουργίας ενός ευοίωνου μέλλοντος για τους πολίτες της.
Δυστυχώς ξετυλίγοντας το φιλμ της ζωής, με αθυμία κάποιες φορές ανακαλύπτουμε πως τόσο οι ανισότητες αλλά και η έλλειψη επαρκών πόρων για την ικανοποίηση βασικών ανθρώπινων αναγκών, δυστυχώς οδηγούν στην παιδική εργασία σε τοποθεσίες με τις χειρότερες συνθήκες.. Το θέμα είναι να σπάσει ο φαύλος κύκλος της φτώχειας, ιδιαίτερα των άπορων ανθρώπων, οι οποίοι είναι απομονωμένοι από εξωτερικές θετικές επιδράσεις και ανθρώπους που ενδεχομένως θα μπορούσαν να τους καθοδηγήσουν και βοηθήσουν. Να είναι σε θέση να απαιτήσουν δικαιώματα για καλύτερες συνθήκες διαβίωσης.
Σκουπίδια, βρώμα και δυσωδία, γυμνά πέλματα που βουλιάζουν σε πηλώδες έδαφος.
Γκρεμισμένοι μαντρότοιχοι, χωμάτινα σοκάκια, παράγκες από τσίγκους και κουρέλια, που και πού μπαλωμένα καραβόπανα και ιδιόχειρες τέντες. Πεταμένα καλώδια σε άψυχους στύλους, απορρίμματα δεξιά κι αριστερά, κατοικίδια ως ανάσα χαράς και αμνοερίφια να περιφέρονται.
Που κι που βλέπεις εμπόρους να στηρίζουν στο κεφάλι τους ψάθινα καλάθια να ξεχειλίζουν από την ψαριά της ημέρας καθώς οδεύουν προς τις σιδηροδρομικές ράγες. Το γκέτο των αγοροπωλησιών. Ένα μέρος επικίνδυνο για τις παιδικές ψυχές που περιφέρονται ανάμεσα στα τραίνα. σκισμένα ρούχα, καρό υφάσματα, τουρμπάνια, τσαλακωμένες. Τσουκάλια στην φωτιά, μυρωδιά χυλού. Νιφάδες ξεροκόμματου. Λαχταριστό "μάνα" στις χούφτες των νηστικών. Κι εκείνος ο ήχος, το σφύριγμα, ο εναλλασσόμενος θόρυβος στις γραμμές.... η προειδοποίηση του τραίνου!
Άσχημο μέρος για τους περισσότερους πίσω από τις συστάδες των προκάτ κατοικιών. Οικογένειες ζουν συχνά τέσσερα έως πέντε άτομα σε ένα σπίτι λιγοστών τετραγωνικών μέτρων χωρίς απολυμαντικά μέτρα και η μακροχρόνια έκθεση σε σκουπίδια έχει αυξήσει σημαντικά τις πιθανότητες των παιδιών να πάσχουν από μολυσματικές ασθένειες.
Μία υγρή λίμνη σκουπιδιών. Λόφοι από πλαστικό, μπάζα, υπολείμματα σε αποσύνθεση. Μπορείς να πνίγεις σε ένα κινούμενο βαλτώδη βούρκο.. Κι όμως αποτελεί μια ιδιόρρυθμη παιδική χαρά για τα παιδιά.
Παιδιά που πεινούν. Παιδιά που ονειρεύονται πλάι σε απόβλητα και αναθυμιάσεις. Παιδιά που προσμετρούν οποιοδήποτε εύρημα που θα τους εξασφαλίσει λίγα νομίσματα από το σούρουπο έως το επόμενο πρωί , με γυμνά χέρια ψάχνουν ανάμεσα σε γυαλιά, κι αιχμηρά αντικείμενα. Πόσο ζυγίζει άραγε η ευτυχία, όσο ένα τσουβάλι απομεινάρια προς ανακύκλωση, όσο μια ουγκιά όνειρα και αποπροσανατολισμένοι στόχοι. 'Ένα χαλασμένο παιχνίδι, μια ξεκούρδιστη κούκλα, ένα σπασμένο αυτοκινητάκι! Ένα ξεθωριασμένο ρούχο, θερμή αγκάλη τις ψυχές νύχτες στο σώμα τους. Το σκουπίδι κάποιου, ο θησαυρός ενός άλλου. Αποφάγια, κάτι που δεν θα έπρεπε να βάλουν στο στόμα τους. Να μεταφέρουν τσουβάλια με τα μικρά τους χέρια ισα με το μπόι τους..
Καθώς πρέπει να χαμογελούν και να ατενίζουν με χρώματα το μέλλον. Καθώς πρέπει να πηγαίνουν στο σχολείο προς εκπαίδευση. Τι κι αν τα σπίτια τους είναι φτωχικά και τα ρούχα τους είναι πραγματικά βρώμικα, οι καρδιές τους είναι αγνές και οι εθελοντικές οργανώσεις και οργανισμοί κάνουν το καλύτερο που μπορούν για να καλύψουν τα κενά και τις ανάγκες τους. Προσδόκιμο αυτές οι σκέψεις να αγγίξουν τις ευαίσθητες χορδές της εν συναίσθησης αυτού του πλανήτη κι να προσφέρουν χαρά και ευδαιμονία στις παιδικές καρδιές τους.
