Το έτος της χάριτος, της Κιμ Λίγκετ

Γράφτηκε από την

to etos tis xaritos 2Η Τίρνι Τζέιμς ζει στην κομητεία Γκάρνερ, όπου οι άνθρωποι πιστεύουν, πως τα κορίτσια έχουν μαγικές δυνάμεις που μπορούν να παρασύρουν και να κολάσουν κάθε άντρα. Γι’ αυτό, μόλις συμπληρώσουν τα δεκαέξι, τα στέλνουν μακριά, σε μια κατασκήνωση, για να αποβάλλουν αυτή την μαγεία από πάνω τους και να εξαγνιστούν, έτοιμες πια για τον γάμο τους.


Φέτος, είναι η σειρά της Τίρνι. Ένα κορίτσι που ονειρεύεται ένα καλύτερο, πιο ελεύθερο μέλλον για εκείνη και για όλες τις γυναίκες. Ένα κορίτσι που πολύ γρήγορα αντιλαμβάνεται πως το έτος της χάριτος δεν είναι αυτό που φαίνεται. Η φύση και οι λαθροκυνηγοί, δεν είναι οι μόνοι εχθροί που απειλούν την κατασκήνωση τους. Ο πιο επικίνδυνος εχθρός είναι εκείνες. Τα κορίτσια της χάριτος.


Είχα διαβάσει πολλές καλές κριτικές, προτού προβώ στην αγορά του συγκεκριμένου βιβλίου. Ήθελα κάτι που να με συναρπάσει και να με βγάλει από την αναγνωστική πλήξη που είχα πέσει. Κι ευτυχώς το βιβλίο με δικαίωσε.


Η συγγραφέας μπαίνει κατευθείαν στο ψητό. Δεν σπαταλάει τον χρόνο της σε ανούσιες περιγραφές. Οι σκηνές δράσεις της πραγματικά καθηλώνουν τον αναγνώστη, κορυφώνοντας την αγωνία. Υπάρχουν μερικά σημεία στην αφήγηση που είναι πολύ σκληρά, σχεδόν βάναυσα.


Έχει φτάσει η χρονιά που η ηρωΐδα μας, πρέπει να φύγει για το δικό της έτος της χάριτος. Αγωνία μα και περιέργεια την κατακλύζουν. Δεν ξέρει τι θα συναντήσει ή τι να περιμένει, αφού απαγορεύεται στις γυναίκες να συζητάνε για το έτος της χάριτος. Έχει φτιάξει τα δικά της σχέδια για το μέλλον. Είναι πεπεισμένη ότι κανένας δεν θα την ζητήσει σε γάμο, οπότε αδημονεί για αυτό που την περιμένει μετά. Σκληρή δουλειά στα χωράφια, μα ελευθερία μακριά από τους νόμους, τις απαγορεύσεις και τις τιμωρίες που επιβάλλει το συμβούλιο των αντρών, στις γυναίκες της κομητείας. Μα τα σχέδια της ανατρέπονται.


Αναχωρεί με βαριά καρδιά για το άγνωστο, μαζί με τα υπόλοιπα κορίτσια. Δεν μπορεί να πιστέψει πως όλα αυτά που ονειρεύτηκε για το μέλλον της, ποδοπατήθηκαν από τις ανάγκες των αντρών. Είναι θυμωμένη μαζί τους, απογοητευμένη με την τροπή που πήραν τα γεγονότα. Αλλά έχει έναν ολόκληρο χρόνο μπροστά της για να σκεφτεί καθαρά. Το μόνο που έχει σημασία, μόλις περνάει τις πύλες της κατασκήνωσης, είναι να βγει ζωντανή.


Μπορώ να πω ότι αγάπησα την Τίρνι. Πολύ. Δυνατή, έξυπνη. Δεν το βάζει κάτω εύκολα, ακόμα κι όταν η ζωή της κινδυνεύει. Τα δίνει όλα για εκείνους που αγαπάει και προστατεύει. Παρόλο που είναι το μαύρο πρόβατο της κατασκήνωσης, εκείνη κάνει τα αδύνατα δυνατά για να βοηθήσει τις υπόλοιπες κοπέλες. Αψηφά τον κίνδυνο και τον μεγαλύτερο εχθρό της, την Κίρστεν. Άλλωστε εκείνες δεν φταίνε για ότι συμβαίνει σωστά; Είναι μεγαλωμένες με την πεποίθηση πως οι γυναίκες, είναι μιαρά, ακάθαρτα πλάσματα, γεμάτα σατανική μαγεία που πρέπει να εξαγνιστούν και να υπακούν τους άντρες. Μαγεία που πρέπει να εξαφανίσουν, αν θέλουν να γυρίσουν πίσω στην κομητεία.


Μερικά ακόμα χαρακτηριστικά της Τίρνι που αγάπησα, ήταν η ξεροκεφαλιά και ο θυμός της. Αυτό το πράγμα που παρόλο που βρίσκεται ένα βήμα πριν το θάνατο, θα βρει και την τελευταία ρανίδα δύναμης που της έχει απομείνει και θα παλέψει, με άφησε με ανοιχτό το στόμα πολλές φορές. Εto etos tis xaritos 3πίσης η αγανάκτηση της, για τα όσα πρέπει να υπομένουν επειδή είναι απόφαση μερικών αντρών, ξεχειλίζει κυριολεκτικά από το βιβλίο. Η οργή της είναι σχεδόν απτή. Αναμφίβολα πολλοί αναγνώστες θα ταυτιστούν μαζί με την ηρωίδα και τις σκέψεις της.


Φυσικά, από το βιβλίο, δεν λείπει και η απαραίτητη δόση ρομάντζου. Η εμφάνιση του Ράικερ, ενός λαθροκυνηγού και οι αλήθειες που μαθαίνει η Τίρνι μέσα από τα λόγια του, εντείνουν την αγωνία για το τι μπορεί να συμβεί, μόλις τελειώσει το έτος της χάριτος. Βοηθούν στην πλοκή μα και στην εξέλιξη του χαρακτήρα της Τίρνι.


Το τέλος με βρήκε με γλυκόπικρα συναισθήματα. Δεν μπορώ να σας αποκαλύψω γιατί, χωρίς να σας προδώσω το φινάλε της ιστορίας. Θα σας αφήσω να το ανακαλύψετε μόνοι σας. Παρόλα αυτά ελπίζω να υπάρξει και συνέχεια. Η Τίρνι και η γενιά της έχουν ακόμα πολλά να δώσουν.


Το έτος της χάριτος, είναι ένα πολύ δυνατό, δυστοπικό μυθιστόρημα φαντασίας. Υμνεί τον φεμινισμό και μας γεμίζει προβληματισμούς κι ερωτήματα. Ποια είναι τελικά η θέση της γυναίκας στην σύγχρονη κοινωνία; Ποιος είναι το αδύναμο φύλλο; Υπάρχει άραγε κάποιο; Παρόλες τις σκληρές εικόνες που δημιουργεί μας αφήνει μια μικρή χαραμάδα φωτός για να πιαστούμε από κάπου. Γιατί, υπάρχει ελπίδα. Αρκεί να το πιστέψουμε.

 

Χριστίνα Μιχελάκη

Ονομάζομαι Χριστίνα, όπως πολύ καλά βλέπετε και ζω στο όμορφο Ηράκλειο της Κρήτης. Είμαι σύζυγος και χαζομαμά. Αγαπάω πολύ την λογοτεχνία για αυτό όπου σταθώ και όπου βρεθώ, είμαι με ένα βιβλίο στο χέρι. Μην με ρωτήσετε ποιος είναι ο αγαπημένος μου συγγραφέας γιατί είναι πολλοί! Ως αθεράπευτη ονειροπόλα, πολλές φορές οι ιστορίες που παλεύουν μέσα στο κεφάλι μου με συνεπαίρνουν. Γι΄ αυτό και γω της γράφω δίνοντας τους πλήρη ελευθερία. Το πρώτο μου βιβλίο έχει τίτλο Τα Αστέρια Του Πεπρωμένου, ενώ άλλες συμμετοχές μου μπορείτε να βρείτε στις ανθολογίες, Το ξύπνημα, Σκοτάδι, Μαγικοί Χοροί, Θρύλοι του Σύμπαντος VI,που κυκλοφορούν από τις εκδόσεις Συμπαντικές διαδρομές, αλλά και στο site thebluez.gr.

Διαβάστε περισσότερα