eikona 4 clareΗ Clare Mackintosh είναι το νέο αστέρι της βρετανικής αστυνομικής λογοτεχνίας. Ένα αστέρι που κατάφερε να λάμψει σε όλο τον κόσμο. Τα βιβλία της, έντονα ψυχολογικά θρίλερ, το κάθε ένα με διαφορετικό αντικείμενο διαπραγμάτευσης, αλλά και τα τρία με θέματα που απασχολούν την καθημερινότητά μας, προσφέρουν – όχι μόνο το μυστήριο για τη λύση της υπόθεσης – δυνατές συγκινήσεις και εσωτερικές αναζητήσεις.

Όταν, λοιπόν, έρχεται η ώρα να συνομιλήσεις με μία τόσο πολυτάλαντη συγγραφέα, όταν έχεις τη δυνατότητα να ρωτήσεις πράγματα που σκέφτεσαι όταν διαβάζεις τα βιβλία της, τα συναισθήματα δεν μπορούν να αποτυπωθούν σε λέξεις.

Θα ήθελα να ευχαριστήσω την συγγραφέα Clare Mackintosh για τη συνέντευξη που παραχώρησε στο site μας …

Και φυσικά την Διευθύντρια - Υπεύθυνη Γραφείου Τύπου των εκδόσεων Μεταίχμιο, κυρία Ντόρα Τσακνάκη, η οποία μου έδωσε την ευκαιρία να συνομιλήσω μαζί της.

 

Απολαύστε την συνομιλία μας με την Clare Mackintosh και δείτε τις προσωπικές της σκέψεις κατά τη συγγραφή των βιβλίων της …

 


Αγγελιδου Χρυσή: Δώδεκα χρόνια στο περιβάλλον της αστυνομίας και με σύζυγο αστυνομικό, θα μπορούσε να πει κανείς πως είναι πολύ εύκολο να γράψετε αστυνομική λογοτεχνία.  Αληθεύει; 

Clare Mackintosh: Δεν είναι «εύκολο», να γράψει κανείς οποιαδήποτε μορφή λογοτεχνίας! Το να δουλεύεις σε μια περίπλοκη αστυνομική έρευνα είναι παρόμοια διαδικασία με το πλέκεις τα νήματα ενός μυθιστορήματος. Όταν λες την ιστορία ενός θύματος, την παρουσιάζεις με τον πλέον ενδιαφέρον και συναρπαστικό τρόπο. Αυτό κάνω ως μυθιστοριογράφος. Δουλεύοντας ως αστυνομικός, εκτέθηκα σε κόσμο με ποικίλα υπόβαθρα, πράγμα που είναι σπουδαίο προσόν για μένα τώρα και μου επιτρέπει να συνθέτω ολοκληρωμένους χαρακτήρες.

 A.X.: Το πρώτο σας βιβλίο Σ' ΆΦΗΣΑ ήταν πολύ ανατρεπτικό. Πώς καταφέρατε να σκιαγραφήσετε το προφίλ της Jenna;

C.M.: Υπάρχει μια μεγάλη ανατροπή στο Σ΄ ΆΦΗΣΑ, που αλλάζει οτιδήποτε είχε πιστέψει ο αναγνώστης. Ήταν απίστευτα δύσκολο να γραφτεί, κι απαιτούσε ένα σχεδόν εγκληματολογικό επίπεδο λεπτομέρειας. Έγραψα οκτώ προσχέδια, δυναμώνοντας στο καθένα την ανατροπή όλο και περισσότερο. Ήταν σημαντικό να διατηρήσω την αλήθεια στην ιστορία της Jenna, οπότε ξόδεψα πολύ χρόνο κοιτάζοντας τον χαρακτήρα και το παρελθόν της, προσπαθώντας να φανταστώ πως θα αισθανόταν.
eikona2_clare

A. X.: Κι ύστερα, το ΣΕ ΕΙΔΑ.Όπως είπατε, εμπνευστήκατε την ιστορία παρατηρώντας τον κόσμο στο μετρό, να κάνει την ίδια διαδρομή κάθε μέρα. Τι ήταν αυτό που σας συνάρπασε περισσότερο μέσα από την παρατήρησή των ανθρώπων; Φανταζόσασταν ποιο μπορεί να είναι το υπόβαθρο της ζωής τους;

C. M.: Πήγα στο Λονδίνο με μια φίλη μου που χρησιμοποιεί τα μέσα μαζικής μεταφοράς καθημερινα. Στεκόμασταν στην πλατφόρμα, και με μετακίνησε περίπου δύο μέτρα προς τ' αριστερά, λέγοντας: «Αν στεκόμαστε εδώ όταν έρθει το τρένο, θα ήμαστε ακριβώς στο σωστό σημείο για τις πόρτες». Και πράγματι, το τρένο ήρθε, οι πόρτες άνοιξαν, κι επειδή στεκόμασταν στο σωστό σημείο, επιβιβαστήκαμε και καθίσαμε στις δύο εναπομείνουσες θέσεις. Θα μπορούσε να κάνει τις μετακινήσεις της με δεμένα μάτια: ήξερε επακριβώς προς ποια κατεύθυνση να πάει, ήξερε ποια κυλιόμενη σκάλα ήταν γρηγορότερη απ' τις άλλες, άπλωσε το χέρι της και πήρε ένα αντίτυπο του Metro, χωρίς καν να κοιτάξει, και συνειδητοποίησα πως σε ολόκληρο τον κόσμο, υπάρχουν άνθρωποι που κάνουν ακριβώς το ίδιο πράγμα, κάθε μέρα. Η ρουτίνα μας είναι πολύ καθησυχαστική, πολύ οικεία. Η αστυνομική συγγραφέας μέσα μου ( και η πρώην αστυνομικός), αμέσως σκέφτηκε για τους κινδύνους στους οποίους εκθέτουμε τους εαυτούς μας.

A.X.: Μετά από δύο επιτυχημένα βιβλία, αισθανθήκατε «πίεση» στο ν' ανταποκριθείτε στις προσδοκίες του αναγνωστικού σας κοινού;

C. M.: Το να γράψω το ΣΕ ΕΙΔΑ, αφού το Σ' ΆΦΗΣΑ είχε πάει τόσο καλά, ήταν πράγματι πρόκληση. Είχα μέρες, όπου υπήρχε τέτοιος καταιγισμός από καλά νέα για το Σ' ΆΦΗΣΑ, που παρέλυα και δε μπορούσα να γράψω τίποτα απολύτως. Είχα κανά δυο λάθος ξεκινήματα, γράφοντας ένα βιβλίο που δεν ήταν πράγματι αρκετά δυνατό, το οποίο άφησα τελικά στην άκρη. Αλλά μόλις είχα την ιδέα του ΣΕ ΕΙΔΑ, ήταν τόσο καθαρή και τόσο δυνατή, που κατάφερα να παραγκωνίσω αυτές τις ανησυχίες κι αυτή την πίεση, κι απλά σκέφτηκα πως το μόνο που μπορώ να κάνω είναι να γράψω το καλύτερο βιβλίο που μπορώ. Είχα παρόμοιες δυσκολίες όταν ξεκίνησα το Σ' ΆΦΗΣΑ, αλλά αυτή τη φορά εμπιστευόμουν τον εαυτό μου περισσότερο και η διαδικασία ήταν ευκολότερη.

exofilo let me lie

A.X: Ποια ήταν η μεγαλύτερη πρόκληση που αντιμετωπίσατε όταν ξεκινήσατε να γράφετε το ΞΕΧΑΣΕ ΜΕ και πώς την ξεπεράσατε;

C. M.: Το ΞΕΧΑΣΕ ΜΕ είχε μάλλον ατυχείς καταβολές. Είχα μια συνάντηση με τον εκδότη μου, ο οποίος αποφάσισε πως το βιβλίο που έγραφα δεν ήταν αρκετά δυνατό – 60.000 λέξεις θα πήγαιναν στον κάδο των αχρήστων. Ταξιδεύοντας σπίτι, η ιδέα για ένα νέο βιβλίο μου ήρθε σε μια αναλαμπή και ήξερα πως αυτό είναι το βιβλίο που πρέπει να γράψω. Έπιασα δουλειά εκείνο το βράδυ και λίγους μήνες μετά είχα έτοιμο ένα πρώτο προσχέδιο για τον εκδότη μου. Η μεγαλύτερη πρόκληση ήταν η πρώτη μεγάλη ανατροπή, που απαιτούσε πολύ προσεκτικό γράψιμο ώστε να είμαι βέβαιη πως είναι λειτουργική και δεν «εξαπατά» τον αναγνώστη.

 

 

eikona 2  clare

 

Μπορείτε να διαβάσετε τη συνέντευξη στα αγγλικά εδώ 

Χρυσή-Σίσυ Αγγελίδου

Από Κομοτηνή και Καλαμάτα, κατέληξα στον Άγιο Νικόλαο Κρήτης, μετανάστρια του έρωτα. Λατρεύω τα ταξίδια και έχω γυρίσει σε πολλά - πολλά μέρη. Αλλά πάνω από όλα λατρεύω τα ταξίδια της ψυχής! Και έχω κάνει πολλά! Μέσα από την μοναδική, παντοτινή, ανεκτίμητη αγάπη για τα βιβλία. Αυτή την αγάπη -και όχι μόνο- θέλω να μοιραστώ μαζί σας.

Διαβάστε περισσότερα