Η πόλη που δακρύζει - Σοφία Βοΐκου

Γράφτηκε από την

i poli poy dakryzei 2Σοφία Βοΐκου, ένα όνομα μία συγγραφέας. Η πόλη που δακρύζει. Ένας τίτλος, ένα βιβλίο. Ένα βιβλίο που θα σας κάνει να γελάσετε με την παιδική αφέλεια, να κλάψετε, να βρίσετε μα στο τέλος να αισθανθείτε ολοκληρωμένοι.

Η ιστορία της κυρίας Βοΐκου, διαδραματίζεται στην όμορφη Βενετία. Η οχτάχρονη Ιρένε, ζει μαζί με τον αγαπημένο της παππού, Φραντζέσκο. Κάθε πρωί, λίγο αφότου ξυπνήσει, πλέκει σφιχτά τις κοτσίδες της και κατεβαίνει στο οικογενειακό βιβλιοπωλείο και στους φίλους που τόσο πολύ αγαπάει. Τα βιβλία. Με σύμμαχο την ακατανίκητη όσφρηση της, περνάει τις μέρες τις, εξυπηρετώντας τους λιγοστούς πελάτες που ενδιαφέρονται να αγοράσουν, τα καλά τυλιγμένα, σε πακέτα, βιβλία. Κι η Ιρένε, είναι πάντα εκεί όπως είπαμε με την ακατανίκητη όσφρηση της, για να μυρίσει τα αρώματα των βιβλίων και να προτείνει το κατάλληλο για κάθε πελάτη.

Όσο αγαπώ τα βιβλία, άλλο τόσο αγάπησα και μίσησα Την πόλη που δακρύζει. Τα συναισθήματα που κατακλύζουν τον αναγνώστη είναι αλλεπάλληλα. Αγάπη για την αθώα μικρή Ιρένε, θυμό για τον ισχυρογνώμων παππού Φραντζέσκο, θαυμασμό για τον Πάμπλο και τον Άντζελο, λύπη για την Ελιζαμπέτα και την Ρομπέρτα, απογοήτευση για την Σινιόρα και τέλος, λίγο θυμό για τον Ρωμανό.

Είμαι σίγουρη πως θα λατρέψετε την μικρή Ιρένε. Η παιδική αθωότητα της, και ο τρόπος που βλέπει τον κόσμο, ένα τρόπο που εμείς οι μεγάλοι λησμονούμε καθώς μεγαλώνουμε, είναι μοναδικός. Πίσω από τις αθώες σκέψεις τις, όλοι μας θα ανακαλύψουμε πράγματα για εμάς που ίσως αγνοούσαμε μέχρι τώρα.

Ο Πάμπλο και ο Άντζελο, είναι δύο άντρες διαφορετικοί μα θα έλεγα και τόσο ίδιοι. Δίνουν την αστείρευτη αγάπη τους στην μικρή Ιρένε. Την βοηθάνε, παρακούν τον παππού της, της διδάσκουν πράγματα εν αγνοία του, είναι εκεί πάντα για να την προστατέψουν. Ο Παύλος της στέκεται σαν πατέρας, μα ο Άντζελο σαν προστάτης, αφού δεν διστάζει να κινδυνέψει και την ζωή του για εκείνη.

Με την ίδια αγάπη την περιβάλλει και η Ρομπέρτα. Η μοναδική μητρική φιγούρα που ίσως γνώρισε ποτέ η Ιρένε. Παρόλο τον βίαιο οικογενειακό περιβάλλον στο οποίο ζει και που της τρώει ένα κομμάτι από την ψυχή της κάθε μέρα, το μικρό κορίτσι και η φροντίδα του, είναι η ακτίδα φωτός που γεμίζει την ζωή της.

Η Σινιόρα, είναι μία απρόβλεπτη θα έλεγα παρουσία. Αγαπάει τον Φραντζέσκο, του "χαρίζει" δύο παιδιά, όμως με έκανε να πιστέψω με την στάση της, πως ίσως και να το μετάνιωσε, τουλάχιστον για το ένα από τα δύο.

Έπειτα είναι και η Ελιζαμπέτα με τον Ρωμανό. Μία γυναίκα πληγωμένη βαθιά από τους άντρες που αγάπησε, χαμένη στον δικό της κόσμο. Ένας άντρας που βλέπει την σύζυγο του να γλιστράει μακριά από εκείνον, να κλείνεται όλο και πιο πολύ στον εαυτό της και σε αυτά που την βασανίζουν, ανήμπορος να κάνει κάτι για αυτό.

Τέλος, δεν θα μπορούσαμε να μην αναφερθούμε στον παππού Φραντζέσκο. Έναν ισχυρογνώμων άντρα, που αποπνέει δύναμη και σιγουριά, ακόμα κι όταν η ψυχή και το σώμα του έχουν παρακμάσει, από τις συμφορές. Πνίγει κυριολεκτικά τον πόνο μέσα του, για την μικρή Ιρένε. Το μόνο που θέλει είναι να την βλέπει χαρούμενη.

Οι χαρακτήρες ποικίλουν. Θα ταυτιστείτε μαζί τους αλλά πολλές φορές θα εύχεστε να μην βρεθείτε ποτέ στην θέση τους. Το μόνο σίγουρο είναι πως κανένας δεσμός δεν είναι όπως φαίνεται μεταξύ τους. Βαθιά κρυμμένα μυστικά, πονεμένες αλήθειες, ραδιουργίες και σχέδια, είναι λίγα από τα συστατικά που συνθέτουν αυτό το βιβλίο.

Με έβαλε σε βαθιές σκέψεις αυτό το βιβλίο. Άλλωστε αυτή δεν είναι η δουλειά ενός καλού βιβλίου και μιας εξίσου καλογραμμένης ιστορίας; Να μας προβληματίζει. Αναρωτήθηκα αρκετές φορές, μέχρι που μπορεί να φτάσουν δύο άνθρωποι για να ταίσουν τον εγωισμό τους. Όταν στην μέση μπαίνει η οικογένεια, εσύ τι πρέπει να διαλέξεις; Τους ανθρώπους που σε αγαπούν ή τον εγωισμό σου; Πότε πρέπει να τον κάνεις πέρα και πότε όχι; Και ύστερα, θα αντέξεις τις συνέπειες που θα έρθουν;

Δεν θα σας κρύψω ότι προς το τέλος δάκρυσα. Ρώτησα τον εαυτό μου γιατί; Γιατί να γίνουν έτσι τα πράγματα; Και γιατί να γίνει τώρα; Το τέλος όμως μου άφησε μου άφησε μια γλυκόπικρη γεύση, απαλύνοντας τις σκέψεις μου.Χαίρομαι ιδιαίτερα που διάβασα αυτό το βιβλίο, κι ας με πόνεσε, κι ας με προβλημάτισε. Εύχομαι το ίδιο να κάνετε και εσείς. Θα είμαι εδώ για να ανταλλάξουμε απόψεις.

Χριστίνα Μιχελάκη

Ονομάζομαι Χριστίνα, όπως πολύ καλά βλέπετε και ζω στο όμορφο Ηράκλειο της Κρήτης. Είμαι σύζυγος και χαζομαμά. Αγαπάω πολύ την λογοτεχνία για αυτό όπου σταθώ και όπου βρεθώ, είμαι με ένα βιβλίο στο χέρι. Μην με ρωτήσετε ποιος είναι ο αγαπημένος μου συγγραφέας γιατί είναι πολλοί! Ως αθεράπευτη ονειροπόλα, πολλές φορές οι ιστορίες που παλεύουν μέσα στο κεφάλι μου με συνεπαίρνουν. Γι΄ αυτό και γω της γράφω δίνοντας τους πλήρη ελευθερία. Το πρώτο μου βιβλίο έχει τίτλο Τα Αστέρια Του Πεπρωμένου, ενώ άλλες συμμετοχές μου μπορείτε να βρείτε στις ανθολογίες, Το ξύπνημα, Σκοτάδι, Μαγικοί Χοροί, Θρύλοι του Σύμπαντος VI,που κυκλοφορούν από τις εκδόσεις Συμπαντικές διαδρομές, αλλά και στο site thebluez.gr.

Διαβάστε περισσότερα