Γνωρίστε τον Μαρμαρωμένο Βασιλιά μαζί με τον συγγραφέα Κωνσταντίνο Ρωμοσιό

Γράφτηκε από την

cms3056lΚύριε Ρωμοσιέ καλώς ήρθατε στο site μας. Σας ευχαριστούμε πολύ για την συνέντευξη και τον χρόνο που μας αφιερώνετε. 

Το καινούργιο σας βιβλίο, έχει τον τίτλο «Μαρμαρωμένος Βασιλιάς». Για όσους δεν το γνωρίζουν, πρόκειται για ένα ιστορικό μυθιστόρημα μυθοπλασίας. Πείτε μας μερικά λόγια για την υπόθεση του βιβλίου.

Είναι μια πολυεπίπεδη ιστορία που μπορείς να την διαβάσεις σαν ένα ιστορικό μυθιστόρημα κινηματογραφικής γραφής ή σαν ένα έργο φαντασιακής λογοτεχνίας αφού εκτυλίσσεται σε μια εποχή που οι μύθοι συμπλέουν με την ιστορία αλλά και σαν έναν φιλοσοφικό οδηγό για να αντιμετωπίσεις τα προβλήματα της καθημερινότητάς σου. Στην ουσία όμως δεν είναι τίποτα άλλο από το ταξίδι ενηλικίωσης που κάνει ο ήρωας του βιβλίου και από ένα φοβισμένο παιδί μετατρέπεται σε έναν εθνικό ηγέτη. Είναι ένα ταξίδι ενηλικίωσης που το κάνουμε όλοι μας όταν θα φύγουμε για πρώτη φορά από το σπίτι ή όταν θα χρειαστεί να κάνουμε ριζικές ανατροπές στην ζωή μας ή τέλος όταν χρειαστεί να κάνουμε οικογένεια. Όμως οι αποφάσεις και οι πράξεις μας σ’ αυτό το ταξίδι επηρεάζουν εμάς και μερικούς άλλους ανθρώπους. Αντίθετα το ταξίδι ενηλικίωσης ενός πρίγκιπα που η μοίρα προορίζει να γίνει ο βασιλιάς- σωτήρας ενός λαού, επηρεάζει ένα ολόκληρο έθνος.

Ο Λύκιος, ο νεαρός πρίγκιπας του βασιλείου, αναγκάζεται να το σκάσει από όσα μέχρι στιγμής γνώριζε και να κατευθυνθεί προς το άγνωστο με σκοπό να σώσει την ζωή του. Πόσο πολύ τον άλλαξε αυτή του η απόφαση;

Για να μπορέσουμε να χαράξουμε έναν νέο δρόμο απ’ όπου θα μας ακολουθήσουν εκατοντάδες χιλιάδες ή εκατομμύρια άνθρωποι πρέπει να προχωρήσουμε σε ρήξη με την βολεμένη καθημερινότητά μας και ν’ αντιμετωπίσουμε τους προσωπικούς μας δαίμονες. Μόνο τότε θα είμαστε έτοιμοι να κατακτήσουμε την καταξίωση, την επιτυχία ή την προσωπική μας ευτυχία. Είναι χαρακτηριστικό ότι αυτή την ρήξη με την καθημερινότητα και την φυγή στο απειλητικό άγνωστο την προέβλεψαν οι παραδόσεις όλων των λαών. Από την επίσημη θρησκεία μέχρι τα παραμύθια. Ο Ιησούς πριν αρχίσει να διδάσκει θα απομονωθεί στην έρημο όπου θα αντιμετωπίσει τους πειρασμούς του διαβόλου για σαράντα ημέρες και θα βγει νικητής. Αλλά και ένα παιδάκι προσχολικής ηλικίας γνωρίζει ότι η Κοκκινοσκουφίτσα πρέπει να φύγει από το σπίτι της και να χωθεί στο σκοτεινό δάσος για να μπορέσει να γνωρίσει την ουσία της ζωής. Και η Χιονάτη για να γλυτώσει την ζωή της και να γνωρίσει τον έρωτα πρέπει να ζητήσει καταφύγιο στο απειλητικό δάσος. Όλοι οι ήρωες όλων των μύθων περνάνε μέσα από την δοκιμασία του σκοτεινού δάσους πριν επιτελέσουν την αποστολή τους. Το ίδιο κάνει και ο Λύκιος. Το δάσος είναι η μύηση, που σε μετατρέπει από ένα άβουλο πιόνι της μοίρας σου σε καθοδηγητή της μοίρας των ανθρώπων γύρω σου.

Στην πορεία τον βλέπουμε με αρκετούς σύμμαχους γύρω του. Είναι εύκολο για έναν αρχηγό να κρατάει τόσες ζωές στα χέρια του; Επηρεάζει την κρίση του, το τι θα απογίνουν οι φίλοι του, ή πράττει ανάλογα με το τι υποτάσσει το μυαλό του;

Ο Λύκιος δεν κάνει τίποτα άλλο από το να εφαρμόζει τις διδαχές του δασκάλου του, του Αίολου, που τον συμβουλεύει επί λέξει: «Ως άρχοντας πρέπει να θυμάσαι τρία πράγματα: Πρώτον, ότι θα κυβερνάς ανθρώπους. Δεύτερον, ότι θα κυβερνάς τους ανθρώπους με βάση τους Νόμους. Και τρίτον, ότι δεν θα κυβερνάς για πάντα. Αν τα θυμάσαι αυτά, θα γράψεις Ιστορία.» Δυστυχώς οι σημερινοί πολιτικοί μας ηγέτες δεν θυμούνται τίποτα από τα παραπάνω.

Στην αρχή της ιστορίας η πόλη του Ήλιου, είναι ξακουστή όχι μόνο για τα πλούτη της, αλλά και για την ευημερία του λαού της. Βλέπουμε όμως πολύ γρήγορα πως το κακό εισβάλλει στα δρομάκια της πόλης, αλλά και στις καρδιές των ανθρώπων. Πιστεύετε πως ο άνθρωπος, όσο ευτυχισμένος κι αν είναι, όσο καλή κι αν είναι η πορεία της ζωής του, πάντα σε κάποιο μέρος του μυαλού του θα αναζητάει το κακό, άθελα του;

Στην καταπληκτική ταινία του Τζον Μπούρμαν «EXCALIBUR», ο βασιλιάς Αρθούρος ρωτάει τον Μέρλιν την ίδια σχεδόν ερώτηση: «Είναι χρόνια τώρα που φαίνεται πως έχουμε νικήσει το Κακό. Η χώρα ευημερεί και επικρατεί ειρήνη. Οι άνθρωποι ζουν ευτυχισμένοι. Πες μου Μέρλιν. Νικήσαμε το Κακό; Και αν όχι τότε πού κρύβεται το Κακό;» Και ο σοφός μάγος Μέρλιν του απαντά: «Πάντα εκεί που δεν το περιμένεις βασιλιά μου.» Και για να συμπληρώσω τα λόγια του, η άποψή μου είναι πως το Κακό δεν είναι αυθύπαρκτο. Είναι η σκιά του Καλού, που το συντροφεύει μόνιμα και περιμένει να σβήσει το φως για ν’ αποκτήσει κυριαρχία.

marmarwmenos basilias

Η ιστορία των Μυρμιδονών, της φυλής του Αχιλλέα, θα έλεγα πως χάνεται ανάμεσα στα τόσα γεγονότα της αρχαιοελληνικής ιστορίας μας. Κι όμως εσείς γύρω από τα ξακουστά «μυρμήγκια» δημιουργήσατε ένα ολόκληρο μυθιστόρημα. Ποια ήταν τα στοιχεία που σας έκαναν να την επιλέξετε ανάμεσα από τις υπόλοιπες φυλές του αρχαίου Ελλαδικού χώρου και γιατί;

Οι Μυρμιδόνες είναι μια φυλή «κλειδί» στα έπη του Ομήρου. Τα πρώτα ηρωικά έπη στην Ιστορία της Ανθρωπότητας. Όταν μάχονται οι Έλληνες νικούν πάντα. Όταν αποσύρονται από τον αγώνα εξ αιτίας της οργής του Αχιλλέα, οι Τρώες επικρατούν στο πεδίο της μάχης. Τα ιστορικά στοιχεία, μας τους παρουσιάζουν εξαιρετικούς μαχητές και υψηλόσωμους. Αλλά και οι αρχαιολογικές ανασκαφές στον χώρο της μυθικής Φθίας έχουν φέρει στο φως έναν εντυπωσιακό και σχεδόν άγνωστο πρώιμο Μυκηναϊκό πολιτισμό. Επειδή όμως υπάρχει πλήθος κενών στην δομημένη ιστορία των Μυρμιδόνων, θα έπρεπε η λογοτεχνική πέννα να συμπληρώσει με την μυθοπλασία τα κενά αυτά. Αυτό προσπάθησα να κάνω με τον «ΜΑΡΜΑΡΩΜΕΝΟ ΒΑΣΙΛΙΑ».

Ένα από τα στοιχεία που μου άρεσε στο βιβλίο, ήταν και το άγαλμα του Μαρμαρωμένου Βασιλιά. Αν αυτό το άγαλμα, στεκόταν ακόμα σε κάποια μεριά της Ελλάδας, τι νομίζετε πως θα έλεγε για τα σημερινά δεδομένα της χώρας μας;

Το άγαλμα του Μαρμαρωμένου Βασιλιά δεν είναι ένα προϊόν μαγείας ή κάτι το Μεταφυσικό. Στην πραγματικότητα είναι ένα Σύμβολο. Και τα Σύμβολα είναι άφθαρτα και ανίκητα στην πάροδο του χρόνου. Έχουν την μεγαλύτερη διεισδυτικότητα στο προσωπικό ή στο συλλογικό ασυνείδητο. Πάρτε για παράδειγμα τον σταυρό ή την σημαία. Πόσα εκατομμύρια άνθρωποι έχουν πεθάνει στο ιστορικό γίγνεσθαι για να σώσουν έναν σταυρό ή μια σημαία. Στην πραγματικότητα θυσίασαν ό,τι πολυτιμότερο είχαν, την ζωή τους, για ένα κομμάτι ξύλο ή ένα πανί. Πόσα άλλα υλικά αντικείμενα ή πολιτικές ιδεολογίες θα το πετύχαιναν αυτό; Γι αυτό και η πολιτική εξουσία προσπαθεί απεγνωσμένα και με ψυχαναγκαστική επιμονή να αποκαθηλώσει τα Σύμβολα από την ζωή μας. Και εν πολλοίς το έχει καταφέρει. Γι αυτό απαντώντας στην ερώτησή σας πιστεύω πως το άγαλμα του Μαρμαρωμένου Βασιλιά δεν θα μπορούσε να σταθεί στην πλατεία καμιάς από τις πόλεις μας. Διάγουμε μια αντιηρωική εποχή. Η διεφθαρμένη κάστα που μας κυβερνά έχει κατορθώσει να χρησιμοποιεί το κεφάλι μας όχι σαν εστία γέννησης «Ιδανικών» αλλά ως στατιστική μονάδα μέτρησης του «κατά κεφαλήν εισοδήματος».

Διαβάζοντας το βιογραφικό σας, αλλά και ψάχνοντας περισσότερες πληροφορίες για τα βιβλία σας, διακρίνω μια μικρή αγάπη προς την ιστορία. Τι είναι αυτό που σας συγκινεί, όταν μαθαίνετε για περασμένες εποχές;

Τι είναι αυτό που συγκινεί το παιδάκι όταν θέλει να μάθει την ιστορία του παππού του; Ή τον αρχαιολόγο που προσπαθεί να καθαρίσει μια πέτρα για να βρει το ειδώλιο που έκρυψαν μέσα της χιλιάδες χρόνια πριν κάποιοι άγνωστοι σε αυτόν άνθρωποι που έτυχαν να πατούν το ίδιο χώμα; Η απάντηση είναι μια: η δίψα για Γνώση. Τι είναι αυτό που κάνει τον καθένα μας να θέλει να σκαρφαλώσει στην κορυφή του βουνού και να μην βολεύεται στους πρόποδες ή στην πλαγιά του; Απλά η Γνώση. Θέλει να μάθει τι κρύβεται από την άλλη πλευρά του βουνού. Και μόλις αντιληφθεί πως λίγο μακρύτερα υπάρχει ένα άλλο βουνό θα θελήσει να πατήσει και στην δική του κορυφή. Εμείς οι Έλληνες έχουμε μια μοναδική αντίληψη για την Ιστορία. Γνωρίζαμε πάντοτε ότι ήταν κυκλική. Δεν έχει αρχή ή τέλος όπως πιστεύουν άλλοι μεσογειακοί λαοί.  Είναι ένας αιώνιος ουροβόρος όφις. Και επειδή η Ιστορία κάνει κύκλους αν μάθεις το παρελθόν σου προετοιμάζεσαι να αντιμετωπίσεις με επιτυχία το μέλλον σου.

Κύριε Ρωμοσιέ θα θέλαμε να σας ευχαριστήσουμε άλλη μία φορά για τον χρόνο σας. Να είστε πάντα καλά σε ότι κι αν κάνετε. Ευχόμαστε ο «Μαρμαρωμένος Βασιλιάς» να κάνει συντροφιά σε πολλούς αναγνώστες. Θα θέλατε να συμπληρώσετε κάτι τελευταίο;

Εγώ σας ευχαριστώ για την φιλοξενία σας. Και να με συγχωρήσετε για την πολυλογία μου, αλλά με παρέσυραν σε αυτή οι πραγματικά εύστοχες ερωτήσεις σας. Θα ήθελα να σας εκμυστηρευτώ ένα εντυπωσιακό γεγονός. Εδώ και δυο χρόνια γράφω τις νέες ιστορίες του «ΜΙΚΡΟΥ ΚΑΟΥΜΠΟΥ». Ενός περιοδικού που μεγάλωσε τρεις γενιές Ελλήνων από το 1963 μέχρι το 1989. Ανακάλυψα μια πρωτοφανή αποδοχή από το αναγνωστικό κοινό της αναβίωσης των ηρώων που πολεμούν να επιβάλλουν το Καλό και την Ηθική σε έναν διεφθαρμένο άγριο κόσμο. Αυτό μου απέδειξε πόσο νομοτελειακά αναγκαία είναι η δημιουργία Ηρώων για την ανάδειξη της καταπιεσμένης υγιούς δυναμικής της κοινωνίας μας. Λαοί που δεν έχουν Ήρωες είναι καταδικασμένοι στον εκφυλισμό και κοινωνίες χωρίς ηρωικά σύμβολα στην απαξίωση.  Σας ευχαριστώ και πάλι.

Χριστίνα Μιχελάκη

Ονομάζομαι Χριστίνα, όπως πολύ καλά βλέπετε και ζω στο όμορφο Ηράκλειο της Κρήτης. Είμαι σύζυγος και χαζομαμά. Αγαπάω πολύ την λογοτεχνία για αυτό όπου σταθώ και όπου βρεθώ, είμαι με ένα βιβλίο στο χέρι. Μην με ρωτήσετε ποιος είναι ο αγαπημένος μου συγγραφέας γιατί είναι πολλοί! Ως αθεράπευτη ονειροπόλα, πολλές φορές οι ιστορίες που παλεύουν μέσα στο κεφάλι μου με συνεπαίρνουν. Γι΄ αυτό και γω της γράφω δίνοντας τους πλήρη ελευθερία. Το πρώτο μου βιβλίο έχει τίτλο Τα Αστέρια Του Πεπρωμένου, ενώ άλλες συμμετοχές μου μπορείτε να βρείτε στις ανθολογίες, Το ξύπνημα, Σκοτάδι, Μαγικοί Χοροί, Θρύλοι του Σύμπαντος VI,που κυκλοφορούν από τις εκδόσεις Συμπαντικές διαδρομές, αλλά και στο site thebluez.gr.

Διαβάστε περισσότερα