"Ονειρεύτηκε πως θα σώσει τον λαό του από ένα νέο Ολοκαύτωμα.
Δεκέμβριος 1943: Επιζών από τα βασανιστήρια του Άουσβιτς και χτυπημένος ανελέητα από τη μοίρα, ο δρ. Γιόχαν Κάμερχσον αναζητά εκδίκηση μέσα από το πιο αποτρόπαιο επιστημονικό του σχέδιο. Στην έρημο της Ινδίας, μακριά από κάθε ίχνος πολιτισμού, χτίζει μια αυτοκρατορία∙ ένα αδιαπέραστο, μυστικό τείχος, όπου οι θύτες μεταμορφώνονται σε θύματα.
Ίσως κάπου να είχε προφητευτεί πως οι Πεντακόσιοι Άγγελοι, αυτή τη νύχτα, θα ορμούσαν και θα νικούσαν τον εχθρό.
Δεκέμβριος 1969: Πρώην κρατούμενοι του Άουσβιτς —ο Άαρον, ο Πραντχού και ο Φραντζισέκ— φτάνουν στην κορύφωση των επιτευγμάτων τους για την Τελική Εκδίκηση. Ακολουθώντας πιστά τον Εβραϊκό Πάπυρο, κάθε διεστραμμένο σχέδιό τους μετατρέπεται σε εναρκτήρια δύναμη για ένα ακόμη πιο διαβολικό.
Παλεύοντας μέσα σε ένα συνονθύλευμα κυβερνητικών συνωμοσιών, παιχνιδιών εξουσίας, προδοσιών, δολοπλοκιών και επιστημονικών τερατουργημάτων, θα σώσουν την ανθρωπότητα ή θα πνίξουν το ίδιο τους το αίμα για χάρη του Μεγάλου Σχεδίου;
Δεκέμβριος 2015: Τι μυστήριο συνδέει τη διάσημη βιολόγο δρ. Τζόχαρσον, τη μυστηριώδη δρ. Μπλέις και τον πολυμήχανο Τζόναθαν, σε μια κοινή αποστολή να εξαλείψουν, με επιστημονικές εχθροπραξίες, τη μυστικιστική εβραϊκή οργάνωση;
Ποιοι θα θυσιαστούν ολοκληρωτικά για μια υπέρτατη συγχώρεση;
Εβραίοι και ναζί βρίσκονται αντιμέτωποι με την Ιστορία, σε μια μάχη επιβίωσης για την Τελική Δικαίωση".
Θεός, άνθρωποι και όντα γίνονται ένα σύμπλεγμα πολύτιμων πετραδιών…" (οπισθόφυλλο).
Η δράση φέρνει αντίδραση! Ο Τρίτος Νόμος του Νεύτωνα! Για κάθε δράση υπάρχει μία ίση και αντίθετη αντίδραση...
Οφθαλμός αντί οφθαλμού! Μία απο τις προτροπές του Θεού! (Εξ. 21, 23-25/ Λευ.24, 19-20, Δευτ.19,21), Να ανταποδίδεις ίση τιμωρία σε αυτόν που σε πλήγωσε...
Αυτά τα δύο μου ήρθαν στο μυαλό καθώς διάβαζα "Τα Διαμάντια της Αιωνιότητας", της Τούλας Βαρώτσου.
Χωρισμένο σε τρεις φάσεις, απο το 1943 έως το 2015, μας προσφέρει ένα ταξίδι επιστημονικό αλλά και έντονα ψυχολογικό. Κεντρικός ήρωας ο Άαρον. Ένας Εβραίος που κατάφερε να επηζήσει στο Άουβιτς. Δίπλα του, επίσης επηζήσντες, οι αδερφικοί του φίλοι, Πραντχού και Φρατζισέκ. Και μόνο η λέξη "Άουβιτς" αρκεί για να φναταστεί ο καθένας μας, τι πέρσαν εκεί μέσα. Και αυτά τα βασανιστήρια και η απώλεια των οικογενειών τους είναι που θα τους δώσουν δύναμη να γεννηθούν ξανά απο τις στάχτες τους.
Η γέννηση, όμως, αυτή θα φέρει και μία νέα τροπή. Ένα Νέο Άουσβιτς. Και εδώ είναι που αρχίζει η καταδίωξη, οι σκοτεινές επιχειρήσεις, η αγωνία. Η επιστήμη έρχεται και δένει με την εκδίκηση και το κοκτέιλ είναι απλά καταστροφικό. Ειδικά όταν συνειδητοποιείς τι είναι το "Νέο Άουσβιτς" παγώνεις. Και χιλιάδες σκέψεις κατακλύζουν το μυαλό σου.
Στο επίκεντρο βρίσκονται όλοι όσοι έπαιξαν καθοριστικό ρόλο στη ζωή του Άαρον στο Άουσβιτς. Κάθε ένας έχει τα δικά του εσωτερικά τραύματα, τα δικά του ένοχα μυστικά. Και πρέπει να προσέχεις πολύ τις λεπτομέρειες γιατί είναι αυτές που κάνουν την διαφορά. Οι ήρωες του βιβλίου δεν είναι ασπρόμαυροι. Είναι τραγικές φιγούρες που κινούνται σε μια γκρίζα ηθική ζώνη, παγιδευμένες ανάμεσα στη μνήμη, την ενοχή και την επιθυμία για λύτρωση. Η εναλλαγή των εποχών και η ατμόσφαιρα, από τα σκοτεινά στρατόπεδα συγκέντρωσης μέχρι την απόκοσμη έρημο της Ινδίας, λειτουργούν σαν το φόντο πάνω στο οποίο ξεδιπλώνεται το εσωτερικό τους δράμα.
Παρακολουθώντας την πορεία τους μέσα στον χρόνο, από το 1943 έως το 2015, νιώθεις έναν βαθύ σπαραγμό. Η ανάγκη τους για δικαίωση είναι απόλυτα ανθρώπινη, σχεδόν σπλαχνική. Όμως, όσο η δικαιοσύνη μετατρέπεται σε μια σκοτεινή, υπολογισμένη εκδίκηση, πιάνεις τον εαυτό σου να διχάζεται. Συναισθάνεσαι το θύμα, αλλά ταυτόχρονα παρακολουθείς με δέος και τρόμο τη στιγμή που οι πληγές τους τους οδηγούν να υιοθετήσουν τις ίδιες τις μεθόδους του βασανιστή τους.
Ένας βασανιστής που όσα χρόνια κι αν πέρασαν δεν άλλαξε. Τον βλέπεις να υποστηρίζει 30-40 χρόνια μετά με ίδιο πάθος και ίσως ακόμα μεγαλύτερο την ναζιστική του ιδεολογία. Να προσπαθεί και πάλι να βασανίσει και να σκοτώσει. Και να σε φέρνει αντιμέτωπο με το ερώτημα "Τελικά, μήπως έχει δίκιο ο Άαρον;". Και ξαφνικά τρομάζεις ότι μπορεί και εσύ να έπαιρνες τη θέση του Άαρον αν βρισκόσουν στη θέση του. Και ξαφνικά συνειδητοποιείς ότι όλσα όσα υποστήριζες, ο ηθικός σου κώδικας, μπορεί να γκρεμιστεί σε μία στιγμή. Μπορεί να ανφισβητηθεί.
Κλείνοντας το βιβλίο, αυτό που σου μένει δεν είναι μόνο η αγωνία της πλοκής, αλλά μια γλυκόπικρη αίσθηση και ένας έντονος προβληματισμός για τη λεπτή γραμμή που χωρίζει τη δικαίωση από τη νέα φρίκη. Είναι ένα μυθιστόρημα που απαιτεί την αφοσίωσή σου, αλλά σε αποζημιώνει αγγίζοντας την καρδιά σου.
«Τα Διαμάντια της Αιωνιότητας» της Τούλας Βαρώτσου σε παρασύρουν σε ένα εσωτερικό ταξίδι. Σε αναγκάζουν να κοιτάξεις κατάματα τις πιο σκοτεινές πτυχές της ανθρώπινης ψυχή. Σε ωθούν να αναρωτηθείς τι θα έκανες εσύ στη θέση του Άαρον, του Πραντχού και όλων των υπολοίπων;
